I really don’t like your skinny jeans, so take them off
Outfit du jour: herontdekking van de spijkerblouse.
26 reacties
I saw her face, now I’m a believer, not a trace of doubt
Gisteren was het vrijdag de dertiende. Een dag als alle anderen, meestal gaat hij zelfs onopgemerkt aan me voorbij. Ook deze keer is me niks ongelukkigs overkomen.
Eigenlijk is het maar iets raars, bijgeloof. Waarom zou vrijdag de dertiende ongeluk brengen? Toch ben ik opgegroeid met die rariteiten. Bijgeloof zoals “scherven brengen geluk” kennen de meeste mensen wel, maar mijn moeder houdt er een aantal eigenaardige tikjes op na, die zij op haar beurt weer van haar eigen moeder heeft meegekregen. Bijvoorbeeld als ik een portemonnee van mijn ouders cadeau kreeg dan zat er altijd symbolisch vijf cent in, want een lege portemonnee ontvangen zou armoede brengen. Ik mocht ook nooit schoenen op tafel zetten om dezelfde reden van financiële tegenspoed. Een paraplu in huis openen betekende ongeluk en als je suiker morste kreeg je onverwacht bezoek.
Bijgeloof heeft in mijn ogen wat weg van een dwangneurose. Je maakt jezelf wijs dat bepaalde zaken geluk of ongeluk brengen terwijl je eigenlijk wel beter weet. Toen ik elf jaar oud was las ik het boek Gelijk Oversteken van Caja Cazemier en daarin zat een personage die iedere keer de hendel van een zonnescherm aanraakte als ze er voorbij liep, omdat ze ervan overtuigd was dat er iets slechts zou gebeuren als ze dat niet deed. Geïnspireerd daardoor bedacht ik mijn eigen dingetje. Als ik mijn woonwijk uit fietste stond daar naast het fietspad een betonnen blok en ik moest die met mijn voet aanraken als ik passeerde. Mijn bijgeloof sloeg nergens op (vooruit, ik was elf) maar ik heb het jarenlang volgehouden. En als ik het een keer vergat te doen speelde toch de gedachte op dat me iets slechts zou overkomen die dag. Is dat ooit ook daadwerkelijk gebeurd? Nee. Maar als ik nu dat betonnen blok voorbij fiets merk ik dat ik hem toch als vanzelf even aantik. Als het niet baat, dan schaadt het ook niet!
Ik ben een hartstikke nuchtere meid en ik lach openlijk om de naïviteit van andere mensen, maar ondertussen heb ik stiekem wel een ketting die mij zogenaamd geluk brengt. Tja. Elke gek zo zijn gebrek, zullen we maar zeggen.
20 reacties
Life like you should, you’ll say you never had it so good
Heerlijk uitslapen en meteen aanschuiven bij een uitgebreide brunch met versgebakken croissantjes, jus d’orange met prosecco, een garnalen cocktail en verrukkelijke cupcakes. Mmmm… Het mag wat mij betreft wel vaker Pasen zijn!
26 reacties
You’ve got a quick snap-lock on your cold, cold heart
Ik was een maand verdwenen van het wereldwijde web, maar heb in de tussentijd wel een paar openbaringen gehad.
- Feestjes bij Virgiel zijn toch écht leuker dan bij het corps.
- Een foto maken via de spiegel gaat beter zonder flitser.
- Meer turquoise muren in mijn kamer is meer beter.
- Bubbels is een foute tent, maar ze geven wel veel gratis drank weg.
- 21-diners zijn hartstikke gezellig!
- En een collage klussen voor je jarige clubgenootje is ook erg leuk om te doen.
- Zon is chill. En als je op het dak van ons huis klimt is het uitzicht ook heel chill.
22 reacties
If I took you home and be your homerun, show me how
Afgelopen weekend had ik weer eens een gala…
Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat ik niet zou kunnen gaan want de kaartjes waren allemaal uitverkocht. Maar een paar dagen voor het gala stond ik op de sociëteit achter de bar te tappen en maakte ik een kort babbeltje met een jongen uit de onderhoudscommissie. Toen het weer even rustig was aan de bar ging ik zelf ook de zaal in om te borrelen. Daar vond ik een verloren galakaartje op de grond, precies op de plek waar de onderhoudscommissie eerder had gestaan. Ik hield het kaartje bij me en toen ik die ene jongen weer tegenkwam vroeg ik of hij wist van wie het kaartje was. Het bleek zijn kaartje te zijn, die was ongemerkt uit zijn zak gevallen dus hij was vergenoegd dat ik hem had gevonden. Het gala kwam ter sprake en hij vroeg of ik misschien zijn date wilde zijn. Uhm, ja hoor!
Op de dag van het gala werd ik bij mij thuis opgehaald en toen kreeg ik in plaats van een corsage een awesome gadget. Ik weet niet eens hoe het heet, maar het was zo’n plastic hondje die je bijt als je de verkeerde tand indrukt. Hij had er ook nog een lint aan geklust zodat ik hem om mijn nek kon hangen en het hele gala bij me kon houden. Heel origineel en ideaal tijdverdrijf voor als je je even verveelt.
De pre-gala-activiteit was georganiseerd door zijn jaarclub. We gingen eerst wat drinken bij iemand thuis en daarna uit eten. Het hele restaurant zat vol met Virgilianen die ook naar het gala gingen (tenzij ze altijd in rokkostuum en galajurk rondlopen?) en wij waren zelf ook met een behoorlijk grote groep. Veel van hen kende ik al omdat ze net als ik Technische Bestuurskunde studeren, dus dat was sowieso gezellig.
Rond elf uur vertrokken we richting het gala. Aangezien ik mezelf bij het gala vorig jaar enorm voor schut had gezet, besloot ik het nu wat rustig aan te doen met de champagne. Ik voelde me eerlijk gezegd ook een beetje opgelaten omdat mijn date voor alles betaalde de hele avond. In Delft hebben de mannen het altijd lachend over de ‘galaplicht‘ en hoewel dat natuurlijk nergens op slaat voel ik me er toch niet helemaal fijn bij als iemand die ik niet zo goed ken alles voor me betaalt. Ik weet dat het traditioneel zo hoort, maar ik leg toch het liefst gewoon geld neer voor mijn eigen eten en drankjes. Iets met emancipatie of toch iets met geen valse verwachtingen willen geven?
Het was een hartstikke leuke avond en ik had het erg naar mijn zin met mijn date. Voor de gelegenheid had ik weer eens hakken van 9 centimeter uit de kast getrokken onder het motto: “Wie mooi wil zijn, moet blijven lachen en doen alsof haar voeten geen pijn lijden!” Rond vier uur ‘s nachts had ik geen gevoel meer in mijn poezelige voetjes en besloot ik dat het wel weer mooi was geweest. Ik zei mijn date vaarwel, heb zijn aanbod om met me mee naar huis te gaan vriendelijk afgeslagen en daarna ben ik tevreden in mijn eigen bedje gekropen.
