Yeah life’s too short to be sitting around miserable
Om eerlijk te zijn heb ik het bijhouden van een blogarchief altijd een beetje overbodig gevonden. Voor jezelf is het wel leuk, maar wie kijkt daar verder nou naar? Daarnaast heb ik een paar persoonlijke blogs geschreven omdat ik op dat moment iets kwijt wilde. Ik vond het niet echt een fijn idee dat die forever te lezen zouden zijn voor iedereen. Zeker nadat ik erachter kwam dat je alleen maar bij Google mijn voornaam hoefde in te vullen en voilá: helemaal bovenaan de pagina werd de link naar mijn website op een presenteerblaadje aangereikt. Mede daarom heb ik besloten om mijn blogs achter gesloten deuren te bewaren.
Inmiddels heb ik meer schijt aan wat andere mensen denken. Ook heb ik laatst uit verveling eens geneuzeld in het blogarchief van een paar andere sites. En het blijkt prima tijdverdrijf! Vanaf nu is mijn archief dus ook weer toegankelijk voor iedereen! In de zijbalk vind je een uitvouwbaar menu waarmee je terug in de tijd kunt gaan tot en met november 2009. Ik heb er maar niet bijgezet hoeveel blogs ik iedere maand heb geschreven Is het je ook opgevallen dat een paar maanden geheel ontbreken? want dan moet ik me gaan schamen… Gelukkig komt daar dankzij die challenge wel verandering in.
Ik heb zelf ook even kopjegeduikeld in mijn eigen archief. Wat ik daar heb gevonden moet ook even gedeeld worden. Weet je nog…
Toen ik een Malteser had teruggestuurd omdat hij een kaal plekje had?
Toen ik in mijn sandalen de sneeuw trotseerde om foto’s te maken van mijn nieuwe outfit?
Toen ik heel rebels besloot een bontjas te kopen in hartje zomer?
Toen ik voor het eerst in vijf jaar weer nagellak kocht?
Toen ik in Calella mijn achterwerk verbrandde aan een stijltang?
En tot slot nog mijn persoonlijke favorieten: die keer dat ik een roze vibrator kocht in de vorm van een konijn en die keer dat ik op naaldhakken heb ingebroken in mijn eigen huis.
Zo, daar zijn jullie wel weer even zoet mee kinders.
11 reacties
Yeah we walk through the doors, so accusing their eyes
Wanneer ik een tijdje niet meer heb geblogd betekent dat eigenlijk niets. Ik lijd meestal niet onder een gebrek aan inspiratie of tijd, wat denk ik wel het meest gebruikte smoesje is bij bloggers. Natuurlijk, ik heb het druk met tentamens en probeer daarnaast ook nog een beetje te genieten van dat laatste beetje vakantie. Maar ik geef het eerlijk toe, de oorzaak van het niet bloggen ligt bij mezelf. Ik ben af en toe een beetje gemakzuchtig.
Om even die figuurlijke stok achter de deur te zetten heb ik met mezelf een kleine afspraak gemaakt:
De komende maand zal ik minstens drie keer per week een blog schrijven.
Best wel een realistisch doel toch? Ik moet alleen weer in het ritme komen, ik ben relatief wispelturig als het op dit soort dingen aankomt. Als iemand anders zich bij deze simpele challenge wilt aansluiten laat het me vooral even weten, dan kunnen we elkaar een beetje motiveren!
7 reacties
Today I don’t feel like doing anything, I just wanna lay
Omdat het vakantie is en ik vandaag toch niks beters te doen had, heb ik een nieuwe layout in elkaar geklust. Clean and simple gaat me toch altijd het minst snel vervelen, dus vandaar dit design. Ik heb de grootte van de foto’s en tekst verkleind en ook zijn er gravatars toegevoegd aan de comments. Als je ook zo’n hip plaatje naast je comment wilt hebben, registreer je dan even bij Gravatar.com.
Meestal krijg ik meer blog-zin als ik een nieuwe layout heb, dus ik probeer mezelf een beetje te motiveren, haha. Hopelijk werkt het.
20 reacties
Many things I’d say if only I were able but I just keep quiet
Nu ik weer begin met bloggen na een lange tijd van radiostilte voel ik me een beetje nostalgisch. Hoe vaak ik wel niet in deze zelfde positie heb gezeten, starend naar een leeg tekstvak, mijmerend over wat ik moest schrijven. Nadat je maanden niets meer van je hebt laten horen kan je moeilijk aan komen zetten met een inhoudsloos stukje over wat je die dag wel niet hebt gegeten. Ofzo. Nee, ik maak even van de gelegenheid gebruik om een trip down memory lane te maken. Voordat ik weer monter verder ga met bloggen vind ik het ook wel de moeite waard om even een stapje terug te doen en te kijken naar waar het allemaal begon.
Want waarom ben ik überhaupt ooit gestart met bloggen? Het begon in de zomer toen ik nog dertien jaar was. Het hele schooljaar had ik uitgekeken naar de zomervakantie maar na de eerste paar weken sloeg de verveling al toe. Bijna al mijn vriendinnetjes waren op vakantie, dus ik kroop op een dag achter mijn beeldscherm om mezelf te vermaken. Ik had al een paar maanden wat blogs gevolgd, vond het heerlijk om te lezen over andermans avonturen en kwijlde jaloers weg bij de ingewikkelde layouts. De hoogste tijd om zelf te beginnen! De motivatie zat hem vooral in het feit dat ik wel eens wilde dat mijn schrijfsels gelezen zouden worden. Ik hield al jaren een dagboek bij waarin ik mijn ding kwijt kon, maar wat je toch het liefst wilt is al je ervaringen en hersenspinsels delen met anderen. Daar was mijn blog het ultieme platform voor.
Ik begon met bloggen op een kant-en-klare layout, maar dat voelde toch niet helemaal “mij”. Ik besloot alles zelf from scratch te onwerpen en zo ontstond www.sweet-dreams.nl.tt. Mijn creativiteit kon ik goed kwijt in de layouts, ik vond het heerlijk om te spelen met verschillende vormen en kleuren tot het er precies zo uitzag als ik het wilde hebben. Het was vooral een leerproces, door veel te prutsen aan mijn website werd ik steeds iets handiger in webdesign. Als snel kocht ik mijn eerste domein www.breakmyheart.org, maar na een jaar raakte ik uitgekeken op de sitenaam.
Daarna verhuisde ik naar www.forever-sunset.com waar ik nu al drieënhalf jaar te vinden ben en trouwens nog lang niet op uitgekeken. Maar na jaren van bloggen is er wel een hoop veranderd: tegenwoordig blog ik niet meer zo regelmatig en ook nieuwe layouts zijn eerder uitzondering dan regel geworden. Toch zijn het niet louter negatieve veranderingen… Mijn blog is een stuk persoonlijker dan toen ik net begon. Ik wil veel van mijn eigen foto’s en ervaringen met jullie delen, terwijl ik me vroeger een beetje huiverig voelde tegenover de “grote boze internetwereld”. Intussen heb ik wel geleerd dat die internetwereld zo slecht nog niet is. En daarom zijn jullie na vijf jaar bloggen nog steeds niet van me af!
Ik ben eigenlijk wel heel erg benieuwd: waarom zijn jullie ooit begonnen met bloggen en hoe lang is dat inmiddels geleden?
18 reacties
I really don’t like your arrogance or your policies
Vroeg je je af waarom Forever-Sunset een paar dagen offline was?
Laat me je een tip geven: als de host van je website een mail stuurt dat de automatische afschrijving van je vaders rekening is geweigerd en dat ze je website binnen vijf werkdagen sluiten als de rekening niet snel wordt betaald… Zorg dan dat je geld naar ze kan overmaken. En dat je niet op dat moment in Delft zit terwijl je e-dentifier die je nodig hebt voor internetbankieren in Venlo ligt. Want geloof me, als je niet betaalt zullen ze ook echt je site sluiten.
Hihi, domme ikke.
