Hush, hush, hush, you know I’m coming for you tough
Ik moet wat bekennen: ik ben een beetje een spellingnazi. Ik zeg niet dat ik zelf perfect ben en nooit iets verkeerd schrijf, maar ik kan me desondanks mateloos irriteren aan mensen die consequent dezelfde spellingfouten maken. Met als gevolg dat ik de irritante bitch ga uithangen die iedereen loopt te verbeteren. Maar als niemand er ooit wat van zegt weet je toch ook niet dat je het fout doet?
Zelf heb ik ook vaak genoeg twijfels over de spelling van bepaalde woorden hoor. Als ik een woord lees lijkt het vaak vanzelfsprekend, maar als ik dan zelf aan het schrijven ben kan datzelfde woord er ineens heel raar uitzien. Met de grammatica controle van WordPress kom ik al een heel eind, maar als ik alsnog ergens onzeker over ben zoek ik het altijd even op. Daar leer je stiekem ook nog wat van! En misschien kan ik jullie ook nog wel wat bijbrengen. Hierbij een opsomming van mijn grootste taalgerelateerde ergernissen.
Verkeerde werkwoordsvervoegingen
Ontzettend veel mensen weten nog steeds niet hoe ze een normaal werkwoord moeten vervoegen. Ik kan er met mijn hoofd niet bij, dat leer je toch op de basisschool? Hoewel ik moet toegeven dat een aantal vervoegingen echt verwarrend zijn. Zoals de verleden tijd van daten: datete. Naar mijn mening ziet dat er erg vreemd uit. Net als het voltooid deelwoord van douchen: gedoucht. Maar het is toch een douche en geen douch? Nog zo’n mysterie is het voltooid deelwoord van stressen dat om onverklaarbare redenen maar met één ‘s’ wordt geschreven. Daar kan ik nou echt gestrest van raken.
Overbodig gebruik van Engels
Sinds de komst van het internettijdperk en allerlei Amerikaanse series op de televisie komen wij steeds meer Engels tegen in het dagelijkse leven. Langzaamaan begint dat Engels ook in ons taalgebruik te sluipen. Vooral populaire media zoals websites en tijdschriften gooien vaak willekeurig Engelse termen er doorheen om hip te doen. Het is eigenlijk hypocriet dat ik me eraan erger, want ik ben er zelf ook vaak schuldig aan. Ik beschouw Engels bijna als mijn tweede moedertaal dus ik heb soms het gevoel dat ik me beter in die taal kan verwoorden. You know what I mean? Maar in mijn ogen is het nog steeds not done om het over ‘sex’ te hebben in een Nederlandse context. Hier doen we alleen aan ‘seks’, okee?
Verbastering van de Nederlandse taal
In de loop der jaren is de Nederlandse taal veranderd en naar mijn mening niet geheel in positieve zin. Er zijn veel woorden die mensen pertinent verkeerd schreven uit luiheid en die foute spelling werd vervolgens zo algemeen geaccepteerd dat deze zelfs is opgenomen in het woordenboek. Een goed voorbeeld hiervan is het woord ‘kado’ die zijn origine vindt in het Franse ‘cadeau’. Maar we gaan toch ook niet ineens ‘chapeau’ schrijven als ‘sjapo’? Ik gebruik meestal de originele spelling omdat ik deze veel mooier vind, maar dat is slechts een kwestie van smaak denk ik. Alleen één opmerking: ‘zowiezo‘ schrijven in plaats van ‘sowieso’ is dus écht fout! Doe dat alsjeblieft gewoon niet.
Sms taal
Ik maak zelf heus ook wel eens ‘ff’ van het woord ‘even’ als ik een smsje typ, maar verder gebruik ik nauwelijks afkortingen. Ik kan er heel slecht tegen als mensen bijvoorbeeld alle klinkers uit een woord verwijderen of van iedere ‘ij’ een ‘y’ maken. Wa vnd jy drvn? Hoogst irritant toch?! Maar aan de andere kant snap ik de gedachte daarachter nog, want je probeert tenslotte zo min mogelijk tekens in je sms te gebruiken. Wat ik helemaal niet begrijp is het overbodig toevoegen van letters. Jaah jeweetzelluf enzow. Laterrz!
27 reacties
All night long and put you in the middle of my spotlight
Het niveau van de Nederlandse televisie lijkt te dalen, ik kan alleen maar hoofdschuddend kijken naar ordinaire programma’s als Holland in da Hood en De Villa. Gelukkig leven we in de eenentwintigste eeuw en hoef ik alleen maar mijn laptopje open te slaan om mijn favoriete series te volgen. Dat doe ik dan ook met plezier!
Pretty Little Liars
Ik had het gelijknamige boek al in mijn kast staan, dus zodra er geruchten rondgingen over een tv-serie was mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. De eerste aflevering keek ik alleen omdat ik benieuwd was hoe het eruit zou zien, maar ik was verbazingwekkend genoeg instantly hooked. Vanwege het mysterie en de plotwendingen bleef ik telkens weer uitkijken naar de volgende aflevering. Helaas komen er tot 2012 (!) geen nieuwe afleveringen van PLL meer. Wat was ik opgelucht toen vorige week de andere series weer begonnen.
How I Met Your Mother
Deze show heeft ongekende populariteit verworven in het afgelopen jaar en ik reken het ook tot mijn favoriete comedy van het moment. Ik vond de laatste afleveringen van het vorige seizoen een beetje tegenvallen maar gelukkig begon het nieuwe seizoen wel weer hilarisch als vanouds. Toch zijn we nog steeds geen stap dichterbij het antwoord op de vraag hoe Ted nou écht de moeder van zijn kinderen heeft ontmoet. Gelukkig maar, dat betekent dat er nog veel afleveringen in het vooruitzicht zijn!
Gossip Girl
Ook hier was ik al fan van de boekenserie voordat het concept op de televisie kwam. Gossip Girl is een genot om naar te kijken met al dat mannelijke schoon om bij weg te kwijlen en de fantastische mode die de revue passeert. En laten we eerlijk zijn, wie houdt er niet af en toe van een goede roddel? Hoewel ik het jammer vind dat ze zo snel door de verhaallijn heen zijn gegaan, blijft deze serie toch altijd één van mijn secret girly pleasures.
The Lying Game
Deze serie is nog redelijk nieuw en een goede vervanging voor Pretty Little Liars. Het verhaal gaat over een tweeling, waarvan eentje is geadopteerd in een rijk gezin en de ander wat minder gelukkig is terechtgekomen. Ze wisten niet van elkaars bestaan af totdat Sutton op zoek gaat naar haar echte moeder en zo tot de ontdekking komt dat ze een zus heeft. Terwijl Sutton haar zoektocht voortzet in L.A. neemt haar zus Emma tijdelijk haar luxe leventje over in de hoop dat niemand in de gaten krijgt wie ze echt is…
Ik houd wel van typische meidenseries zoals je ziet. Wat zijn jullie favoriete series op het moment?
16 reacties
Grab somebody sexy tell ‘em hey, give me everything
In het algemeen weet ik wel waar mijn grens ligt wat alcohol betreft. Zodra ik merk dat ik iets té gezellig word stap ik over op fris en dan gaat het ook de rest van de avond goed. Ik vind het totaal niet classy om zelf dronken te zijn, maar er zijn een aantal avonden geweest waarop ik die grens al was gepasseerd voor ik er erg in had. Het gevaarlijke bij mij is dat ik niet kan overgeven. Nouja, misschien kan ik het wel, maar dan ligt die drempel wel erg hoog want ik heb nog nooit in mijn leven de straatstenen gekleurd met mijn maaginhoud. Het gebeurt niet als ik misselijk ben, maar ook niet als ik teveel heb gedronken. Meestal als mensen teveel hebben gedronken hangen ze die avond nog boven de wc en gaat het daarna een stuk beter omdat een deel van de alcohol eruit is. Wat er bij mij gebeurt? Dan valt er een enorm zwart gat in mijn geheugen. Tot nu toe is dat me al vier keer overkomen…
Hockey sjaarsch diner
Aan het begin van het vorige jaar was er een diner voor alle eerstejaars die zich hadden ingeschreven bij de hockeyclub van Virgiel. De borrel begon al vroeg op de avond en er werd veel blauw bier ge-adt, in de kleur van de hockeyvereniging. Het echte dineren begon pas laat ‘s avonds en omdat zuipen op een lege maag nooit een goed idee is moest tegen die tijd al een persoon worden afgevoerd naar het ziekenhuis. Tijdens het diner stonden goedgevulde kannen met rode wijn op tafel dus het ging er daar ook gezellig aan toe. Het laatste wat ik me kan herinneren was dat ik een adtje blue curaçao trok voor het bestuur om mijn dasje te verdienen. Of er een toetje was weet ik niet meer, na het hoofdgerecht was het allemaal één groot gapend zwart gat.
De volgende ochtend werd ik wakker met de ergste kater ooit. Dat is een understatement, het zou eerder een tijger moeten worden genoemd. Hoe dan ook, toen ik eens goed rondkeek in mijn kamer kwam ik tot de ontdekking dat mijn sok was verbrand. Huh? Er hingen op dat moment zoveel vraagtekens boven mijn hoofd. Om wat duidelijkheid te krijgen vroeg ik de volgende dag aan mijn vriendin of zij zich nog iets kon herinneren van die avond. “Ik heb de hele avond boven de wc gehangen en ben voor het hoofdgerecht al naar huis gegaan! Weet je dat niet meer?” reageerde ze verbaasd. Uuuhm…
Een paar dagen later toen ik op een feestje was werd onverwachts toch een deel van het mysterie ontrafeld. Ik werd aangesproken door een jongen die ik niet kende. “Kan je je nog wat herinneren van maandagavond?” vroeg hij. Toen ik zei van niet vond hij dat niet heel verrassend. Hij had me blijkbaar naar huis gebracht omdat ik er nogal kaal bijliep. Ik moet wel heel incapabel zijn geweest dat ik zelfstandig de weg naar huis niet kon vinden, ik woon namelijk in de straat van de sociëteit! En de jongeman in kwestie wist me ook te vertellen dat we hadden gezoend in dat korte stukje op weg naar mijn huis. Ik onthoud me van verder commentaar.
Virgiel gala
Die avond gaat de geschiedenis in als één van de meest bizarre uit mijn leven. Ik kreeg het voor mekaar om al mijn eigen spullen te verliezen gepaard met mijn eigenwaarde, maar vond de volgende dag wel een paar hele vreemde items in mijn jaszak. Voor wie het verhaal nog niet kent, zie deze post.
Omdat ik de neiging heb af en toe moeilijk lange verhalen te schrijven heb ik deze blog maar opgedeeld in twee stukken. Wordt vervolgd met mijn twee overige escalatie avonturen…
19 reacties
Yeah life’s too short to be sitting around miserable
Om eerlijk te zijn heb ik het bijhouden van een blogarchief altijd een beetje overbodig gevonden. Voor jezelf is het wel leuk, maar wie kijkt daar verder nou naar? Daarnaast heb ik een paar persoonlijke blogs geschreven omdat ik op dat moment iets kwijt wilde. Ik vond het niet echt een fijn idee dat die forever te lezen zouden zijn voor iedereen. Zeker nadat ik erachter kwam dat je alleen maar bij Google mijn voornaam hoefde in te vullen en voilá: helemaal bovenaan de pagina werd de link naar mijn website op een presenteerblaadje aangereikt. Mede daarom heb ik besloten om mijn blogs achter gesloten deuren te bewaren.
Inmiddels heb ik meer schijt aan wat andere mensen denken. Ook heb ik laatst uit verveling eens geneuzeld in het blogarchief van een paar andere sites. En het blijkt prima tijdverdrijf! Vanaf nu is mijn archief dus ook weer toegankelijk voor iedereen! In de zijbalk vind je een uitvouwbaar menu waarmee je terug in de tijd kunt gaan tot en met november 2009. Ik heb er maar niet bijgezet hoeveel blogs ik iedere maand heb geschreven Is het je ook opgevallen dat een paar maanden geheel ontbreken? want dan moet ik me gaan schamen… Gelukkig komt daar dankzij die challenge wel verandering in.
Ik heb zelf ook even kopjegeduikeld in mijn eigen archief. Wat ik daar heb gevonden moet ook even gedeeld worden. Weet je nog…
Toen ik een Malteser had teruggestuurd omdat hij een kaal plekje had?
Toen ik in mijn sandalen de sneeuw trotseerde om foto’s te maken van mijn nieuwe outfit?
Toen ik heel rebels besloot een bontjas te kopen in hartje zomer?
Toen ik voor het eerst in vijf jaar weer nagellak kocht?
Toen ik in Calella mijn achterwerk verbrandde aan een stijltang?
En tot slot nog mijn persoonlijke favorieten: die keer dat ik een roze vibrator kocht in de vorm van een konijn en die keer dat ik op naaldhakken heb ingebroken in mijn eigen huis.
Zo, daar zijn jullie wel weer even zoet mee kinders.
11 reacties
Don’t want a lot for Christmas, there is just one thing I need
“Een kerstdiner in juni?” Mijn moeder kon het niet zo goed bevatten, maar hier in Delft kijkt niemand er raar van op. Voordat ik verzeild raakte in het studentenleven was ik zelf helemaal nog niet bekend met het fenomeen “kerstdiner” maar inmiddels heb ik er al vijf mogen meemaken. Hoewel het principe overal hetzelfde was (met alle huisgenoten en dates een maaltijd nuttigen gecombineerd met overmatige alcoholconsumptie), was het toch ook vijf keer totaal anders.
Kerstdiner 1
De dresscode was gala, dus ik had mijn lange jurk uit de kast getrokken. Fietsen met een galajurk bleek toch een stuk lastiger dan ik het me had voorgesteld. Op het diner aangekomen kwam ik een bekende tegen die precies dezelfde jurk aanhad. Grrr, en daar doe je dan al die moeite voor… Al snel werd ik voorgesteld aan mijn blind-date en ondanks het grote leeftijdsverschil kon ik het gelukkig goed met hem vinden. Het was zo gezellig dat ik pas om zeven uur ‘s ochtends weer met mijn lange jurk naar huis fietste.
Kerstdiner 2
Nu al legendarisch: het kerstdiner van mijn eigen huis! Het thema was kinderfeestje en de hele avond verliep geheel in kinderfeestje-stijl. Inclusief slagroomtaarten gooien, vingerverven, koekhappen, vladouches en een prachtige Ademnood-performance van yours truly. Complete chaos. Toen we eenmaal bij het hoofdgerecht waren aangekomen, patat natuurlijk, werd een ware food-fight ontketend. Gelukkig maar dat we het diner niet bij ons thuis hadden gehouden, want we hebben er een behoorlijke bende van gemaakt. Maar het was het waard.
.jpg)
Kerstdiner 3
Een vage kennis vroeg me als date voor zijn huisdiner en zo raakte ik verzeild in een Minerva mannenhuis in Leiden waar ik verder eigenlijk niemand kende. Enkele vooroordelen over corpsballen werden bevestigd en ik werd ook snel bekend met hun jargon. Blijkbaar heet een koelkast daar een ijskast en is bestek voor burgers, zij eten alleen met mes en vork. Okee… Ik had het erg naar mijn zin totdat de stroom in het hele huis uitviel en het feestje tot een abrupt einde kwam. Wat ik toen nog niet wist was dat ik die leuke jongen die tijdens het diner tegenover me had gezeten nog vaker zou gaan zien. Maar daarover later meer…
Kerstdiner 4
Een corpsbal die bij mij in de straat woont was op zoek naar een blind date voor zijn kerstdiner en belde naar willekeurige nummers uit de Almanak. Ook ik ontving een telefoontje. Iedere andere persoon had waarschijnlijk ‘nee’ gezegd omdat het een uitnodiging van een wildvreemde was, maar ik ben altijd wel in voor iets geks. “Waarom niet?” zei ik. Een aangename verrassing toen ik te horen kreeg dat het kerstdiner zou gaan plaatsvinden in Frankrijk! De ouders van een huisgenoot hadden een vakantiehuisje in Consenvoye, dus met drie auto’s begonnen wij de roadtrip naar het pittoreske dorpje. Terwijl de muziek uit de boxen schalde, mijn haren wapperden in de wind en ik uitkeek over het glooiende landschap dat voorbij raasde, kon ik niet helpen dat er een grote glimlach op mijn gezicht verscheen. Conclusie: sta open voor nieuwe dingen en wie weet levert het je wel een fantastisch weekend en een paar nieuwe vrienden op.
Kerstdiner 5
Hoewel ik het thema van het kerstdiner (USA) erg leuk vond, kon ik over mijn date niet hetzelfde zeggen. Hij zat in onderhuur in het huis en wilde heel graag een vaste bewoner worden, daarom deed hij erg zijn best om indruk te maken op zijn huisgenoten. En hij deed net een beetje té erg zijn best. Toen de sfeermeter (of “beer bong” zoals jullie het waarschijnlijk kennen) tevoorschijn kwam bood hij zich aan als vrijwilliger. Al snel hadden de huisgenoten weddenschappen afgesloten over hoe lang het nog zou duren voordat hij moest brokken. Om er wat vaart achter te zetten gingen zijn huisgenoten hem allemaal sterke drank in de mond gieten en hij kon gewoon geen ‘nee’ zeggen! Een huisgenootje vertelde me dat hij toch nooit een vaste bewoner van het huis zou worden. Ze hadden hem alleen maar tijdelijk in huis genomen omdat ze het wel grappig vonden om hem te feuten, maar na de zomer zouden ze een eerstejaars instemmen. Hoewel ik het een beetje met mijn date te doen had, kon ik niet geloven dat hij zo naïef was. Doordat hij zichzelf zo graag wilde bewijzen hing hij tegen het einde van de avond boven de wc. Ik heb hem nog een glas water gegeven en gekeken of alles goed ging, maar daarna besloot ik dat het ook tijd was voor mij om huiswaarts te keren.
