Down from this sick cycle carousel, this is a sick cycle
Ik werd heel relaxed wakker vandaag, ik stond al naast mijn bed voordat de wekker begon te piepen. Tijdens het ontbijt kletste ik bij met mijn huisgenootjes en genoot ik van mijn nieuwe cornflakes met chocoladestukjes. Al met al een goed begin van de dag. Maar terwijl ik mijn tanden aan het poetsen was keek ik in de spiegel en viel me op dat er twee bultjes zaten bij mijn lip. Het zou toch niet… ?
Ik ben meteen naar de dokter gegaan en daar werd het bevestigd: ik heb voor de vierde keer op rij een bacteriële huidinfectie. Ik mag geen antibiotica meer, maar de arts leek me ook niet echt serieus te nemen en gaf me een vitamine-spuitje. Ik slik sowieso al iedere dag multi-vitaminen, dus alsof een beetje meer vitamine B gaat helpen?! Vitaminen zijn niet echt medicijnen dus worden ze ook niet gedekt door de verzekering waardoor ik zelf nog €15 mocht lappen. Fijn hoor.
Ik snap niet hoe het kan dat de infectie weer terug is. Aan mijn persoonlijke hygiëne zal het in ieder geval niet liggen, ik was mijn handen en handdoeken religieus. Tevens heb ik iedere vierkante centimeter van mijn kamer schoongemaakt. Alles is gedesinfecteerd tot en met mijn tube tandpasta!
Nu kan ik mijn vriend ook even niet zien want het plekje zit bij mijn lip en ik heb hem al een keer eerder aangestoken. Dat wil ik niet nog eens op mijn geweten hebben. Ook zijn deze week en volgende week verticale borrels waar ik ontzettend naar uit heb gegekeken, maar daar kan ik niet naartoe omdat ik dan gegarandeerd nog zieker terug kom. Nu zit ik dus zielig op mijn kamertje series te kijken op mijn laptop en warme chocolademelk te drinken.
Sorry voor mijn gezeik, maar door dit hele gedoe ben ik me echt rot gaan voelen. Ik vind mezelf ook wel een beetje een aansteller want ik ben niet eens echt ziek nu. Maar ik weet dat de infectie zich morgen verder zal verspreiden omdat ik geen antibiotica meer mag. En het is echt ontzettend frustrerend dat het steeds weer terug komt! Ik ga morgen een afspraak maken met een andere huisarts en hopelijk heeft hij een idee. Ik weet het namelijk echt niet meer.
37 reacties
You know my motivation given my reputation, please
Nadat ik weken achter de studieboeken had gezeten was de tentamenperiode eindelijk voorbij. Daarnaast was ik ook klaar met mijn anitbiotica dus er mocht weer bier gedronken worden. Dubbel reden voor een feestje! Het thema van het feest was American Pierates of the Caribbieren en wij gingen verkleed als nerds. Ik voelde mijn IQ spontaan een aantal punten stijgen zodra ik die bril op mijn neus had gezet.
Het feestje op de toko was leuk, iedereen had een thema-outfit uit de kast getrokken en ging lekker los op de muziek. Toch begon ik me terwijl de avond vorderde mateloos te irriteren aan alle mannen die wanhopig probeerden om alles te zoenen wat los en vast zat. Ik zag er serieus uit als een idioot met mijn nerd-bril en twee staartjes, maar vanwege het vrouwentekort hier in Delft word je zelfs dan nog lastig gevallen. Nu is het zo dat ik een vriend heb en dat vertel ik ook altijd, maar dat is voor hen geen reden om het niet doodleuk te blijven proberen.
Het lijkt wel alsof die feestjes alleen maar draaien om regelen en geregeld worden. Terwijl ik er echt alleen maar naartoe ga om een leuke avond te hebben en lekker te dansen. Dan vind ik het oprecht heel irritant als mensen ongevraagd gaan proberen me op de bek te nemen. Op een gegeven moment had ik er ook genoeg van en ben ik maar eerder naar huis gegaan. Gewoon een beetje jammer.
33 reacties
She said I won the battle but I lost the war and now
Het was een weekje stil hier. Gebeurt wel vaker, maar deze keer ook met reden.
Eerst moet ik even uitleggen hoe het gaat met mijn gezondheid de laatste tijd. Vorige maand was ik een week heel ziek geweest en had ik ook een huidinfectie. Daarvoor kreeg ik een antibiotica kuur en zalf en toen was het weer weg. Een paar weken later kwam de huidinfectie echter weer terug. Minder erg deze keer, ik voelde me verder ook niet ziek, maar het zat op mijn gezicht dus dat was gewoon erg vervelend om te zien. Ik had een beetje schijt aan wat andere mensen zouden denken en heb wel gewoon mijn ding gedaan, maar het blijft irritant. Ik zat voor de tweede keer aan de antibiotica en na een week begon mijn huid er weer een beetje normaal uit te zien.
Afgelopen maandag voelde ik echter dat de huidinfectie weer terug was. Andere mensen zou het niet zijn opgevallen want het was maar een heel klein plekje, maar ik had inmiddels een zesde zintuig ervoor ontwikkeld. Ik ging maar meteen naar de huisarts en hij wist zich er eigenlijk ook geen raad mee. Hij begreep niet hoe het kon dat ik voor de derde keer was geïnfecteerd met dezelfde bacterie. Ik begreep het zelf ook niet, ik had mijn hele kamer gedesinfecteerd en waste mijn handen religieus maar het mocht allemaal niet baten. Waarschijnlijk heb ik mezelf weer aangestoken. Uiteindelijk heeft de dokter maar weer een antibiotica zalf en kuur van tien dagen voorgeschreven gekregen.
Ik denk ook niet dat het goed is voor mijn lijf dat ik binnen een maand tijd al drie keer aan de antibiotica heb gezeten. Dat ik even geen alcohol mag drinken vind ik eigenlijk niet eens zo erg, maar ik merk ook dat ik erg duf en sloom wordt van de medicijnen. Niet echt handig, want ik zit nu midden in mijn tentamenweek. Donderdag ben ik gelukkig klaar met de kuur. Als de infectie daarna weer terugkomt dan weet ik het ook niet meer!
30 reacties
That you turned out to be the best thing I never had
Ik zie zoveel optimisme op andere blogs de laatste tijd, allemaal lijstjes van de mooie dingen in het leven. Maar ik ga het even over een andere boeg gooien. Ik ben van mening dat het erg helpt om dingen van je af te schrijven. Vroeger deed ik dat met wild gekras in mijn dagboek, nu ga ik even keihard op mijn toetsen rammen voor een zeikblog. Als je niet goed tegen negativiteit kan raad ik je aan om nu af te haken. Soms heb je van die dagen waarop het even allemaal tegenzit. Law of Murphy? Bij deze een opsomming van mijn irritaties du jour:
- Integralen die maar niet lijken te lukken. Men beweert dat wiskunde logisch is, maar het is een wonder dat ik nog steeds een volle bos krullen heb. Ik had mijn haren er uit frustratie bíjna uitgetrokken. Even serieus. Waarom deed ik ook alweer een technische studie?
- Ouders. Omdat ik deze week vrij heb om te leren voor tentamens ben ik weer even het ouderlijk huis gaan bezoeken. Lekker even van Hotel Mama genieten! Dacht ik. Maar ik was even vergeten dat ouders ook heel goed aan je hoofd kunnen zeuren. Oja.
- Je mobieloplader vergeten mee te nemen en iedere keer hieraan herinnerd worden als de “batterij bijna leeg” melding zich met veel lawaai laat zien. Je hoeft het er niet zo in te wrijven okee?!
- Wanneer het buiten vriest en je je fietsband moet plakken. Nu is dit al sowieso geen klusje waar ik erg fan van ben (ik probeer meestal een jongen lief aan te kijken als mijn band er weer eens de brui aan geeft) maar als je vingers langzaam in festini’s veranderen is het al helemaal geen pretje.
- De verwarming die om 10 uur uitgaat in verband met “groen doen” aldus mijn vader. Volgens mij heeft het meer te maken met “goedkoop doen”. Hoe dan ook: brrrrr!
- Tomatensoep op je mooie rokje morsen. Nee hoor ik ben niet doorgelekt, dan zou het iets meer richting down under ziten. Joh ik heb hem zo uit de winkel gehaald, wist je dat dan niet? Tomatensoep-vlekken zijn helemaal 2012!
21 reacties
You’re hot then you’re cold, you’re yes then you’re no
Vorig jaar rond deze tijd van het jaar zag onze achtertuin eruit als een winter wonderland. Hoewel ik sneeuw prachtig vind om te zien ben ik ook wel erg opgelucht dat de winter dit jaar wat milder is. Maar zelfs nu met deze herfsttemperaturen loop ik nog te klappertanden als ik me een paar seconde in de buitenlucht waag.
Ik weet kou tegenwoordig beter te relativeren (neem morgen eens een duik in de Noordzee en je snapt wat ik bedoel) maar toch blijf ik een eeuwige koukleum. Mijn ouders komen van Aruba en Curaçao, ik ben duidelijk niet gebouwd op dit klimaat! Eén enkeltje naar een tropisch oord waar de zon altijd schijnt alsjeblieft? Zucht. Was het maar zo’n feestje. Nee hoor, in werkelijkheid kan ik niet weg uit dit koude kikkerlandje en heb ik ook dit jaar weer last van een winterdipje.
Volgens Psychologie magazine hebben zomerkindjes aanzienlijk vaker last van een winterdip, wat te maken heeft met de lichtintensiteit waaraan je bloot wordt gesteld in de eerste maanden van je leven. Ik ben hartje augustus geboren. Daarnaast heb ik een tintje waardoor ik sowieso al minder vitamine D aanmaak. Tel daar een erge huisstofmijtallergie bij op en je begrijpt misschien waarom ik heel moeilijk mijn bed uit kan komen de laatste tijd. Het liefst zou ik een hele lange winterslaap willen houden…
Ik zie het wel zitten hoor, eerst mezelf helemaal volvreten om een voedselreserve aan te leggen en vervolgens een paar dagen in dromenland doorbrengen. Waarom zouden mensen eigenlijk geen winterslaap mogen houden en is het wel geaccepteerd voor nutteloze dieren zoals egels? Er is ook een Japanner die het vierentwintig dagen heeft volgehouden, dus het kan wel degelijk!
Maar hoe lang ik ook slaap, erg uitgerust word ik toch niet wakker. Wat wel schijnt te werken is zoveel mogelijk naar buiten gaan om natuurlijk daglicht te vangen. Dus er zit niet veel anders op dan mezelf goed inpakken en de kou trotseren. Brrr… Winter is zeg maar echt niet mijn ding.
