Everyone knows I’m in over my head, over my head
Wat volgt is een verhaal dat héél erg typisch is.
Het begon ermee dat mijn pinpas een grote verdwijntruc had gedaan. Ik had mijn hele kamer binnenstebuiten gekeerd, maar nee hoor. Geen spoor van mijn plastic vriend. Volgens mij bezit ik een speciaal soort magische krachten, want een paar maanden geleden had ik mijn pinpas ook al laten verdwijnen. Ik belde moeders op (zoals eenieder zou doen in een noodsituatie als deze) en legde uit wat er was gebeurd. “Dusss… Ik ben mijn pinpas kwijt. Ja. Alweer ja. Ligt hij ook niet bij jullie? Nee?” Helaas, ik was hem dus écht kwijt. Ik heb maar meteen de bank gebeld om mijn pinpas te laten blokkeren en een nieuwe aan te vragen.
Het zou een paar dagen duren voordat ik mijn nieuwe pas zou ontvangen, maar in de tussentijd kon ik wel geld opnemen bij de bank. Ik besloot dapper om de kou te trotseren en sprong meteen op mijn fietsje richting de ABN. Om me daar verder te kunnen helpen moesten ze eerst een kopie maken van mijn identiteitskaart. Terwijl het bankvrouwtje daarmee bezig was stond ik een beetje om me heen te kijken. Het duurde nogal lang, dus uit verveling begon ik aan de handschoenen in mijn jaszak te frunniken. Ineens hoorde ik een zacht ploffend geluid op het hoogpolig tapijt. Mijn ogen dwaalden naar de grond en ja hoor, daar lag hij in al zijn glorie: mijn geliefde pinpas.
Het bankvrouwtje kwam weer terug naar de balie. Ik lachte ongemakkelijk naar haar terwijl ik mijn pinpas van de grond raapte. “Kijk wat er nou ineens uit mijn zak valt!” zei ik semi-triomfantelijk.
Ik ben echt een idioot. Seriously.
34 reacties
Way you touch, you’re loving me, it’s a beautiful thing
Maybe she’s born with it…
Nah, I’m pretty sure it’s Photoshop.
12 reacties
Come on skinny love what happened here, suckle on
Mijn leven is af en toe een beetje een gekkenhuis. De afgelopen week in het kort:
Woensdag hadden we een diner met alle sociëteitscommissies en ik mocht daar ook bij zijn want ik ben gevraagd voor de Bar Commissie bij Virgiel! Oh yeah! Het diner was weer een heerlijk studentikoze bedoening. Iedereen was verkleed in bizarre outfits, tussen de verschillende gangen door sprongen we op de tafels om verenigingsliederen te zingen en het einde van de avond is in een chaotische waas voorbij gegaan. Ik kijk nu al uit naar het komende jaar waarin ik bar zal staan, een hoop nieuwe mensen zal leren kennen en waarschijnlijk nog veel escalatie-avonden zal hebben!
Vrijdag heb ik geholpen op een bruiloftsfeestje. De broer van de huisgenoot van mijn clubgenoot (volg je me nog?) ging trouwen en met een paar vriendinnetjes heb ik opgediend en bar gestaan. De bruiloft had een jungle thema en dat was ook niet zo gek als je hun huis zag. Van buiten zag het huis er heel normaal uit, maar aan de achterkant zat een enorme oppervlakte aan kassen gevuld met exotische planten en opgezette dieren. In die jungle zaten ook een paar echte dieren verstopt, waaronder meerdere slangen en twee alligators! Ik heb nog steeds spijt dat ik mijn camera niet had meegenomen, je had het echt gewoon moeten zien.
Zaterdag ben ik met vriendlief naar de bioscoop geweest. Nova Zembla is dus eigenlijk geen film om met je boyfriend heen te gaan, hij zag volgens mij alleen maar de borsten van Doutzen Kroes, haha. Je kon ook moeilijk er omheen: ze waren nog groter dan normaal vanwege haar zwangerschap, ze droeg een push-up korset, er werd meerdere keren op ingezoomd en het was verdorie ook nog in 3D! Verder was het wel een goede film hoor, veel grootser dan ik van Nederlandse producties gewend ben.
Zondag hadden we de laatste hockeywedstrijd van het seizoen dus we hadden van tevoren afgesproken om allemaal verkleed op het veld te gaan staan. Sommige hadden hun gezicht helemaal onder de roze glitterschmink, iedereen was voorzien van roze gadgets zoals galahandschoenen, een prinsessenkroontje of een Hello Kitty-haarband. Er was zelfs een teamgenootje die haar Pink Panther-pak uit de kast had getrokken! We zagen er belachelijk uit en de tegenstanders snapten het volgens mij niet helemaal, maar we hebben wel weer mooi gewonnen!
In het weekend heb ik zoveel mogelijk van mijn vrije uurtjes gespendeerd aan klussen. Aanstaande vrijdag hebben wij namelijk een enorm huisfeest en daarvoor wordt het hele huis geverfd in het bijbehorende thema. Ontzettend gezellig om te klussen met al mijn huisgenootjes en het begint er ook al heel goed uit te zien! Ik kan niet wachten tot het feest.
Gisteren stond ik in de Appie en toen ik wilde afrekenen bleek mijn pinpas het niet te doen. Ik begreep er niks van, maar later op de dag kreeg ik een telefoontje van de ABN Amro. Ze vertelden me dat mijn pas was geblokkeerd in verband met skimming. Over een paar dagen ontvang ik een nieuwe pas en moet ik dus even controleren of er geen bedragen van mijn rekening zijn verdwenen. Irritant dat ik nu alweer een paar dagen niet kan pinnen, maar gelukkig heb ik deze keer wel nog wat contant geld achter de hand.
Hoe was jullie week?
35 reacties
Let’s dance to joy division and celebrate the irony
Mijn keel voelt aan als schuurpapier, mijn kamer is bedolven onder de zakdoekjes en ik zou het liefst de hele dag onder de warme dekens blijven liggen. Het is weer zover hoor, ik ben wederom verkouden. De hockeywedstrijd van gisteren was denk ik ook niet erg bevorderlijk voor mijn weerstand. Het was veel te koud om in een kort rokje en een poloshirtje te sporten, ik stond daadwerkelijk te klappertanden op het veld. Daarnaast hing er een dikke laag mist over het veld waardoor je niet eens de goal aan de overkant kon zien. Het zorgde wel voor een leuk verrassingselement als de bal dan ineens *poof* uit het niets leek op te doemen. Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt door de bal twee keer in het doel van de tegenstander te tikken.
Ondanks de koudheid en de verkoudheid heb ik wel een heerlijk weekend achter de rug. De afsluiting was helemaal perfect, want ik ben gisteravond namelijk naar een concert van the Wombats geweest! Ik had ze al een paar jaar geleden op Pinkpop gezien maar ik wilde ook graag het nieuwe album een keertje live horen. De band maakt hele vrolijke muziek waar je lekker op kunt dansen en dat deden we dan ook. Op een gegeven moment begon iedereen in het publiek te schreeuwen “Waar is het feestje? Hier is het feestje!” The Wombats begrepen natuurlijk niet wat wij riepen, maar dat maakte niks uit, want zij stonden zelf ook duidelijk te genieten. Het was een feestje.
21 reacties
But I prefer a man who lives and gives expensive jewels
Vandaag heb ik in totaal vijf uur in de trein gezeten… Niet echt mijn favoriete manier om de dag te spenderen. Ik had niet echt een keus, ik moest vandaag namelijk de griepprik halen bij mijn dokter in Venlo en omdat ik morgenvroeg college heb kon ik daarna weer bijna meteen terug naar Delft. Waarom ik de griepprik moet halen vraag je je misschien af? Wel, ik heb een best zware vorm van astma dus als ik de griep krijg heb ik een vergrote kans op een longinfectie. Daarom sta ik ieder jaar weer tussen de bejaarden en hartpatiënten in de rij om het vaccin te ontvangen. Toch is er een deel van me dat zich afvraagt of het wel daadwerkelijk zin heeft om me te laten inenten. De griep is zo’n veranderlijk virus, ieder jaar heb ik hem toch weer te pakken. Maar aan de andere kant weet ik natuurlijk ook niet hoe erg het zou zijn geweest als ik de prik niet had gehad, dus neem ik maar het zekere voor het onzekere. Beetje jammer dat mijn bovenarm nu pijn doet door de prik.
En even op een totaal andere noot: ik wilde mijn nieuwe oorbellenrekje van Xenos aan jullie laten zien. Op de middelbare school kreeg ik voor mijn verjaardag standaard een paar oorbellen cadeau, dus heb ik er in de loop der jaren best wel wat verzameld. Dit is nog maar de helft van de collectie, bij mijn ouders hangt nog een heel rekje vol! Maar om eerlijk te zijn draag ik bijna nooit meer oorbellen, ik weet eigenlijk ook niet zo goed waarom. Hopelijk komt daar verandering in nu ik ze zo heb uitgestald.
