She has no idea that I’m even here, she has no idea
Als ik tijd en geld overhad dan zou ik uitvinder zijn geworden. Aan ideeën in ieder geval geen gebrek. Hierbij een aantal uitvindingen die naar mijn mening iedereen zijn leven een stuk aangenamer zouden maken.
Om te beginnen zouden ze eens een manier moeten bedenken om efficiënt draadloos energie over te dragen. Ik wordt gek van alle snoeren op mijn kamer! En batterijen die snel leeg gaan zijn misschien nog wel een grotere bron van ergernis. Dat moet toch anders kunnen? Sinds kort is het mogelijk om door middel van inductie een mobieltje op te laden. Baanbrekend! Als we dit concept nou efficiënter kunnen maken dan zie ik de toekomstig rooskleurig in. Snoeren zullen overbodig worden omdat ieder huis is voorzien van inductieplaten die alle apparaten van stroom voorzien. Als ik over een paar jaar mijn ingenieurstitel in de pocket heb dan fiks ik dat wel even.
Ik ben al in het bezit van “60 seconds” nagellak, maar om te beginnen is die dus écht niet binnen een minuut droog en daarnaast zou ik het een stuk handiger vinden als er nagellak die meteen droogt zou bestaan. Want oh wat is het toch vervelend als je net je nagels hebt gelakt en dan ineens ontzéttend nodig naar de wc moet. Heel voorzichtig doe je je broek omlaag en veeg je je billen af zonder daarbij je nagels ergens tegen aan te stoten. En net wanneer je denkt het te hebben overleefd druk je op de knop om door te spoelen en… Kak! Heb je toch weer je nagellak weten te verpesten.
Een geldboom zou ook wel een leuk idee zijn. Maar dan moet het ook niet zo zijn dat iedereen een geldboom heeft natuurlijk, want dan is het niks meer waard. Ja, ik lag niet de héle tijd te slapen tijdens de economieles. Dus mijn plan: alleen maar een geldboom voor mij en jullie. Ons geheimpje. Maar wel onder voorwaarde dat jullie ook geld aan het goede doel schenken hè! Dan kun je daarna ook die leuke designertas kopen zonder je schuldig te hoeven voelen. Ook dat laatste kun je zien als een investering in de economie! De wereld blij, jij blij, iedereen blij.
En zo kan ik nog wel even door gaan met mijn TellSell praatje. Een top concentratie door de anti-sog-pil! Eeuwig gladde benen met de automatische benen-scheer-machine! Ben & Jerry’s die wel lekker is maar ook nog eens hartstikke gezond! Even alles om je heen stil zetten met een pauze-knop! Hebben jullie nog ideeën?
25 reacties
I can see it change, look past the burning lights, look
Volgens het woordenboek:
in gedachten — peinzend — verstrooid
Niet lettend op datgene, waarop men behoort opmerkzaam te zijn. Verstrooid duidt een niet geregeld denken aan, een dwalen met de gedachte over verschillende onderwerpen. In gedachten zijn is eveneens: zozeer van een denkbeeld vervuld zijn, dat men de buitenwereld vergeet. Bij peinzend staat het denken meer op de voorgrond; het duidt een sterke inspanning van het denkvermogen aan, die ten gevolge kan hebben dat men geheel in gedachten verzonken raakt.
Een perfecte omschrijving van de staat waarin ik nu verkeer. Vraag me niet waarom, maar om de één of andere reden voel ik me iedere zondagavond hetzelfde. Ook vanavond weer ben ik diep in gedachten verzonken en heb ik een vreemd nostalgisch gevoel. Wanneer de nacht is gevallen en het einde van de week nadert raak ik spontaan in een filosofische bui en ga ik peinzen over het leven en wat niet nog meer allemaal.
Dan staar ik uit mijn slaapkamerraam naar de lichtjes aan de overkant, zie ik hoe de reflecties twinkelen op het water en bedenk ik me dat het allemaal wel goed komt.
9 reacties
Innocent can never last, wake me up when september ends
Toen ik vanochtend het bekende schrille geluid van mijn wekker door de kamer hoorde schallen kon ik nog alleen maar denken hoe het zou zijn om dat ding mijn raam uit te gooien. Met een sierlijk boogje en een harde plons de gracht in. Oh ik moest me inhouden om het niet echt te doen. Hoewel ik het fijn vind om vroeg wakker te zijn met nog een hele dag in het vooruitzicht, kost het me meestal veel pijn en moeite om mijn bed uit te komen. Slapen is één van mijn favorieten bezigheden. Daarbij komt nog dat ik laatst een tweede matras heb gekocht voor op mijn bed waardoor hij nu prinsesheerlijk ligt.
Zuchtend en steunend ben ik toch mijn bed uit geklauterd. Ik moest wel, want vandaag was het weer zo ver: de eerste dag van het nieuwe collegejaar. Heel fijn dat ik meteen het eerste uur aanwezig mocht zijn. Nog fijner dat de regen met bakken uit de lucht kwam gevallen zodra ik voet buiten de deur zette. Ik moet echt weer even in het ritme zien te komen na twee maanden vakantie vieren. Maar ja, het kan altijd erger, ik heb met medelijden gekeken naar een handjevol studiegenootjes die ongewassen en compleet uitgeput in de collegezaal zaten. Ze hebben zich het tweede jaar pas ingeschreven bij een vereniging en lopen nu nog ontgroening. Blij dat ik dat een jaar geleden al heb gehad, nu mag ik deze week stroef doen tegen de feuten. Muahaha.
Vandaag was eigenlijk dubbel deprimerend want behalve het feit dat de vakantie nu officieel voorbij is en het weer klote is niet echt meezit, gaat het ook niet zo lekker met mijn vriend. Ik heb hem de afgelopen weken nauwelijks gezien omdat hij het “druk heeft“. Natuurlijk, ik heb ook allerlei dingen te doen en ik heb geen behoefte aan iemand die bij me op de lip zit. Ik vind het juist wel fijn om ook de ruimte te hebben om mijn eigen ding te kunnen doen. Maar ik vind het niet meer dan normaal om een paar keer per week tijd voor elkaar vrij te maken, je kunt toch geen relatie onderhouden als je elkaar nauwelijks ziet? Ik had juist gedacht dat we elkaar meer zouden zien in de vakantie, maar juist het tegenovergestelde is gebeurd. Hopelijk kan ik hem meer zien nu de vakantie weer voorbij is.
Blegh. Ik haat maandagen.
12 reacties
New beginning comes from some other beginning’s end
Vervolg op de vorige blog…
Mijn telefoonrekening liep tot over de honderd euro met alle sms’jes die we heen en weer stuurden. We spraken wisselend af in Delft en Leiden en ik merkte al snel dat het bij Felix anders was dan met al die andere jongens. Het voelde meteen goed, alsof het zo moest zijn. Toch overrompelde hij me toen hij na een paar dates al vroeg of ik zijn vriendin wilde zijn. Ik freakte een beetje, het ging allemaal zo snel! Ik was gewend om een relatie langzaam op te bouwen en niet te impulsief te handelen. Maar weet je, soms moet je gewoon je verstand op nul zetten, je ogen dicht doen en in het diepe springen. Dus dat heb ik gedaan.
Gelukkig, want nu zijn we een aantal maanden verder en het verliefde gevoel is nog steeds niet weg.
Toch heeft die snelle start me wel aan het denken gezet. Onze relatie heeft alle kenmerken van een vluchtige romance, we zijn door een toevallige samenloop van omstandigheden elkaar tegengekomen en terwijl we elkaar nauwelijks kenden waren er al snel sterke wederzijdse gevoelens. Als we samen zijn is het fantastisch, intens. We hebben nooit ruzie gehad. Toch vraag ik me soms af hoe het zal zijn als het ‘nieuwe’ er eenmaal vanaf is. Zal mijn roze wolkje kapot spatten?
Aan de andere kant is het niet zo dat ik alleen bij hem ben omdat ik me tot hem aangetrokken voel (qua uiterlijk val ik normaal gesproken niet eens op lang/blond haar/blauwe ogen), ik ben ook echt voor zijn innerlijk gevallen. We lijken best veel op elkaar qua persoonlijkheid, we zijn allebei erg creatief en hebben dezelfde stomme humor. Ook heeft hij een soort onbegrensde algemene kennis over de meest uiteenlopende onderwerpen. Pluspuntje, op iemand zonder inhoud met wie ik geen goed gesprek kan voeren ben ik al snel uitgekeken.
Jeetje, ik kan mezelf soms echt gek maken in mijn hoofd. Wat eigenlijk helemaal nergens voor nodig is. Ik ben volgens mij een beetje aan het doordraaien omdat ik Felix al meer dan een maand niet gezien heb. En geloof me, een maand kan heel lang duren. Ik heb nog nooit iemand zo erg gemist, op de meest willekeurige momenten dwaalt hij door mijn gedachten. Speak of the devil, terwijl ik dit typ komt er een sms’je binnen.
Morgen… :)
Ja. Morgen. Eindelijk.
14 reacties
More than the choices that you’ve made, you are more
Even een update over mijn liefdesleven, op dat gebied heb ik jullie nog niet helemaal bijgepraat. Vorig jaar was een relatie van twee jaar tot een einde gekomen en toen was ik ineens single. Om eerlijk te zijn vond ik het fijn om even op mezelf aangewezen te zijn. Ik zat in een nieuwe stad met een nieuwe studie en woonde voor het eerst op mezelf, dus ik had al genoeg dingen die me bezig hielden zonder dat ik ook nog mijn aandacht aan een vriend moest besteden.
Toch had ik op jongensgebied niks te klagen. Ik ging uit, ontmoette veel nieuwe mensen en ben voor het eerst weer aan het daten geslagen. Voorheen zou ik meteen hebben nagedacht over een mogelijke relatie, terwijl ik het nu allemaal maar op zijn beloop liet. En dat maakte het een stuk leuker. Ik heb casual gedate met een paar jongens en ondanks de leuke afspraakjes had ik geen behoefte aan meer.
Ik herinner me nog een gesprek dat ik met een huisgenootje had. Hij zei dat hij echt graag weer eens een meisje wilde tegenkomen die ook echt wat voor hem betekende, in plaats van de losse contacten hier en daar. Ik begreep het aan de ene kant wel, “Maar een relatie is weer zoveel gedoe,” bracht ik er tegenin. “Ik heb daar nu echt even geen behoefte aan.” Natuurlijk kwam ik een paar weken later die ene uitzondering tegen.
Ik werd een paar maanden geleden uitgenodigd voor een huisdiner in Leiden en daar liep ik hem tegen het lijf. Felix. Hij zat tegenover me tijdens het diner en we raakten aan de praat, maar ik dacht er verder niet veel over na. Ik trok te snel de conclusie dat het meisje dat naast hem zat wel zijn vriendin zou zijn, omdat bijna alle dates vriendinnetjes-van waren. Pas toen hij aan het einde van de avond naar voren leunde om me te zoenen realiseerde ik me dat dit bij hem niet het geval was.
Om eerlijk te zijn dacht ik niet dat ik hem daarna nog zou zien, ik had me er al op ingesteld dat het bij die ene avond zou blijven. Daarnaast was er nog het ongemakkelijke feit dat ik een tijd geleden met zijn huisgenoot had gezoend. Je kan je mijn verbazing wel voorstellen toen hij na het huisdiner nog contact met me zocht.
Voor uw leesgemak heb ik dit verhaal verdeeld over twee blogs. Wordt vervolgd…
