This is good, it warms the inside just like it should
“Okee jongens, er gaat zo-direct een mevrouw jullie een IVA-cursus geven. Dit is verplicht. Ze zal dingen zeggen zoals dat je geen drankspelletjes mag spelen achter de bar en toen ik dat hoorde kon ik zelf ook mijn lachen moeilijk inhouden. Maar gedraag jullie een beetje, okee?”
Alle barmannen en barvrouwen knikten en toen we de boekerij binnenliepen stond daar al een blonde mevrouw op ons te wachten. Op het scherm achter haar stond in grote letter geprojecteerd Instructie Verantwoord Alcoholschenken. Toen iedereen had plaats genomen begon ze met een algemeen praatje. “Ik ga jullie vertellen over verantwoord alcohol schenken en dan is het een beetje raar als jullie ondertussen keihard lopen te tanken. Dus ik wil niet dat er alcohol wordt gedronken tijdens deze presentatie.” De vrouw werd onderbroken door een barman die wat later kwam binnenvallen met een volle kan bier in zijn hand. “Ga maar weer naar buiten!” schreeuwde de vrouw hysterisch. Iemand van het Virgiel-bestuur maakte gebruik van de afleiding en glipte onopgemerkt binnen met drie glazen bier. “Sssst..” gebaarde hij.
Daarna kon de presentatie eindelijk beginnen. Het begon met een quiz en daarna volgden wat algemene feitjes. “Jullie hebben allemaal vast wel een keertje overgegeven van de drank,” ging ze verder. Er klonk overal sarcastisch gegrinnik en een heleboel “nee, nog noooooit!” Vervolgens was de vraag wie er wel eens door overmatig alcohol gebruik in het ziekenhuis terecht was gekomen. Een enkele hand werd omhoog gestoken, maar ik had al vaker mensen met de ambulance afgevoerd zien worden. Ook waren er al twee clubgenoten die hun tand hadden afgebroken in een dronken bui en die ene keer dat een jongen door het trapgat sprong en met een wervelfractuur in het ziekenhuis belandde. Best wel gestoord wat alcohol met mensen kan doen.
“Denken jullie dat het verantwoord is om in een beschonken toestand achter de bar te staan?” luidde de volgende vraag. Er viel een ongemakkelijke stilte en een paar mensen durfden heel politiek correct “nee” te mompelen. We wisten allemaal hoe hard er werd gezopen achter de bar. Erg verantwoord?
Zodra de verplichte cursus was afgelopen druppelde iedereen af naar de sociëteitszaal. Ik stond te borrelen met mijn clubgenootjes en keek ondertussen wat rond. Achter de bar sloegen ze de armen om elkaar heen en zongen ze luidkeels “Tien liter vat, tien liter vat, en we worden kogelzat!” Een vriendinnetje kwam naast me staan. “Wat een onzin was die IVA-cursus hè?”
18 reacties
Do you want to go to the plage with me, I’m going down
Op oudjaarsdag hadden we het er ineens over. De nieuwjaarsduik. Ik heb het altijd gezien als een try-before-you-die, iets dat je toch wel echt een keer in je leven gedaan moet hebben. En we hebben dit jaar een milde winter dus het leek mij de uitgelezen kans om nieuwjaarsduiken van mijn bucketlist af te strepen.
Toen mijn wekker vanochtend om acht uur begon te piepen vroeg ik me toch wel af wat ik mezelf nou weer op de hals had gehaald. In de auto naar Scheveningen ben ik een beetje ingedommeld, want ik was nog behoorlijk moe van het feestje de vorige avond. Maar toen we op de plaats van bestemming aankwamen leek mijn moeheid als sneeuw voor de zon verdwenen, de sfeer op het strand was buitengewoon super! Iedereen stond vrolijk rond te springen en te dansen, wat er natuurlijk extra bizar uitzag omdat we allemaal een knaloranje Unox-muts op het hoofd hadden.
Zodra het startsein werd gegeven renden we als een stelletje malloten de ijskoude zee in. Het was, uhm, zeer verfrissend! Na de duik kon ik mijn voeten niet meer voelen, maar onder het genot van een broodje Unox ben ik weer langzaam op temperatuur gekomen. Volgend jaar weer?
29 reacties
Come on skinny love what happened here, suckle on
Mijn leven is af en toe een beetje een gekkenhuis. De afgelopen week in het kort:
Woensdag hadden we een diner met alle sociëteitscommissies en ik mocht daar ook bij zijn want ik ben gevraagd voor de Bar Commissie bij Virgiel! Oh yeah! Het diner was weer een heerlijk studentikoze bedoening. Iedereen was verkleed in bizarre outfits, tussen de verschillende gangen door sprongen we op de tafels om verenigingsliederen te zingen en het einde van de avond is in een chaotische waas voorbij gegaan. Ik kijk nu al uit naar het komende jaar waarin ik bar zal staan, een hoop nieuwe mensen zal leren kennen en waarschijnlijk nog veel escalatie-avonden zal hebben!
Vrijdag heb ik geholpen op een bruiloftsfeestje. De broer van de huisgenoot van mijn clubgenoot (volg je me nog?) ging trouwen en met een paar vriendinnetjes heb ik opgediend en bar gestaan. De bruiloft had een jungle thema en dat was ook niet zo gek als je hun huis zag. Van buiten zag het huis er heel normaal uit, maar aan de achterkant zat een enorme oppervlakte aan kassen gevuld met exotische planten en opgezette dieren. In die jungle zaten ook een paar echte dieren verstopt, waaronder meerdere slangen en twee alligators! Ik heb nog steeds spijt dat ik mijn camera niet had meegenomen, je had het echt gewoon moeten zien.
Zaterdag ben ik met vriendlief naar de bioscoop geweest. Nova Zembla is dus eigenlijk geen film om met je boyfriend heen te gaan, hij zag volgens mij alleen maar de borsten van Doutzen Kroes, haha. Je kon ook moeilijk er omheen: ze waren nog groter dan normaal vanwege haar zwangerschap, ze droeg een push-up korset, er werd meerdere keren op ingezoomd en het was verdorie ook nog in 3D! Verder was het wel een goede film hoor, veel grootser dan ik van Nederlandse producties gewend ben.
Zondag hadden we de laatste hockeywedstrijd van het seizoen dus we hadden van tevoren afgesproken om allemaal verkleed op het veld te gaan staan. Sommige hadden hun gezicht helemaal onder de roze glitterschmink, iedereen was voorzien van roze gadgets zoals galahandschoenen, een prinsessenkroontje of een Hello Kitty-haarband. Er was zelfs een teamgenootje die haar Pink Panther-pak uit de kast had getrokken! We zagen er belachelijk uit en de tegenstanders snapten het volgens mij niet helemaal, maar we hebben wel weer mooi gewonnen!
In het weekend heb ik zoveel mogelijk van mijn vrije uurtjes gespendeerd aan klussen. Aanstaande vrijdag hebben wij namelijk een enorm huisfeest en daarvoor wordt het hele huis geverfd in het bijbehorende thema. Ontzettend gezellig om te klussen met al mijn huisgenootjes en het begint er ook al heel goed uit te zien! Ik kan niet wachten tot het feest.
Gisteren stond ik in de Appie en toen ik wilde afrekenen bleek mijn pinpas het niet te doen. Ik begreep er niks van, maar later op de dag kreeg ik een telefoontje van de ABN Amro. Ze vertelden me dat mijn pas was geblokkeerd in verband met skimming. Over een paar dagen ontvang ik een nieuwe pas en moet ik dus even controleren of er geen bedragen van mijn rekening zijn verdwenen. Irritant dat ik nu alweer een paar dagen niet kan pinnen, maar gelukkig heb ik deze keer wel nog wat contant geld achter de hand.
Hoe was jullie week?
35 reacties
Boy you got me dancing, got no worries, got no cares
Caithlin’s Dronken Avonturen, Part 2
Verticale ontgroening
De eerste avond werden we gedropt in Zeeland, in the middle of freaking nowhere. Na een ellendig lange wandeltocht, een dubieus ritje achterin een bestelbusje en een smeekbede aan de conducteur vonden we uiteindelijk onze weg terug naar Delft. Maar zoals je je wel kunt voorstellen hadden we nauwelijks slaap gevangen die nacht en daardoor kwam de alcohol twee keer zo hard aan de volgende dag. Op een gegeven moment had ik vijf adtjes genomen in een tijdspanne van vijf minuten. Daar was mijn lijf niet al te blij mee, vanaf toen werd het snel wazig.
Blijkbaar hebben ze me naar de slaapzaal gebracht omdat ik niks meer waard was, heb ik daar een uurtje geslapen en ben ik daarna weer terug gekomen. Het rare is dat ik me van dat gedeelte helemaal niets kan herinneren. Aan het eind van de avond werd ik alsnog officieel geïnaugureerd, daarna vroeg iemand aan me: “Waarom heb je eigenlijk maar één schoen aan?” Ik keek naar mijn voeten. Goede vraag, zeer goede vraag. Achteraf bleek dat ik niet de enige was die wat biertjes teveel had gehad, de eindscore loog er niet om: in het hele weekend hebben twaalf van de zestien meiden uit onze club moeten overgeven van de alcohol!
Vrouwensterkborrel
Als eerstejaars mochten we op Virgiel geen sterke drank nuttigen, dus dronken we in die periode alleen bier. Maar gelukkig zijn de tijden veranderd en om dat te vieren hadden we gisteravond met de meiden een vrouwensterkborrel. Het thema was “sterke vrouwen” dus kwamen we allemaal verkleed als Superwoman. De opkomst was goed en iedereen had er overduidelijk zin in: de ene na de andere kan met sterke drank werd aangesleept. Ik wist van tevoren al dat ik er niet de hele borrel bij zou kunnen zijn want ik moest daarna nog naar een instemming bij mijn eigen huis. Voordat het zover was lag ik er echter al helemaal vanaf.
Van horen zeggen ben ik onderweg naar huis bijna met mijn dronken hoofd in de gracht gevallen (?) maar heb ik wel nog het begin van de instemming bijgewoond. Daar liep ik herhaaldelijk een hoop onzin uit te kramen (“vrouwensterkborrel, super mooi!“) met ongeveer dertig instemmers en vijftien huisgenoten als hooggeëerd publiek. Godzijdank besloot ik te mijn eigen bed op te zoeken voordat ik mezelf nog meer voor schut kon zetten.
Rond middernacht werd ik plots weer semi-nuchter wakker in mijn Superwoman outfit en vroeg ik me af wat er in hemelsnaam was gebeurd. “Misschien kan ik nog een deel van de instemming meemaken!” schoot er door mijn hoofd. Ik stommelde de trap af, met mijn cape dramatisch achter me aan wapperend, maar kwam gauw tot de ontdekking dat de instemming al voorbij was. Gelukkig zijn mijn huisgenootjes wel capabel en hebben ze twee leuke gasten ingestemd. Terwijl ik schaapachtig lachte schudde ik mijn nieuwe huisgenootjes de hand. Ik heb bij die twee vast een goede eerste indruk achtergelaten.
P.S. Na al deze verhalen lijkt het misschien alsof ik een alcoholist ben ofzo, maar het valt wel mee hoor! Echt waar!
10 reacties
Grab somebody sexy tell ‘em hey, give me everything
In het algemeen weet ik wel waar mijn grens ligt wat alcohol betreft. Zodra ik merk dat ik iets té gezellig word stap ik over op fris en dan gaat het ook de rest van de avond goed. Ik vind het totaal niet classy om zelf dronken te zijn, maar er zijn een aantal avonden geweest waarop ik die grens al was gepasseerd voor ik er erg in had. Het gevaarlijke bij mij is dat ik niet kan overgeven. Nouja, misschien kan ik het wel, maar dan ligt die drempel wel erg hoog want ik heb nog nooit in mijn leven de straatstenen gekleurd met mijn maaginhoud. Het gebeurt niet als ik misselijk ben, maar ook niet als ik teveel heb gedronken. Meestal als mensen teveel hebben gedronken hangen ze die avond nog boven de wc en gaat het daarna een stuk beter omdat een deel van de alcohol eruit is. Wat er bij mij gebeurt? Dan valt er een enorm zwart gat in mijn geheugen. Tot nu toe is dat me al vier keer overkomen…
Hockey sjaarsch diner
Aan het begin van het vorige jaar was er een diner voor alle eerstejaars die zich hadden ingeschreven bij de hockeyclub van Virgiel. De borrel begon al vroeg op de avond en er werd veel blauw bier ge-adt, in de kleur van de hockeyvereniging. Het echte dineren begon pas laat ‘s avonds en omdat zuipen op een lege maag nooit een goed idee is moest tegen die tijd al een persoon worden afgevoerd naar het ziekenhuis. Tijdens het diner stonden goedgevulde kannen met rode wijn op tafel dus het ging er daar ook gezellig aan toe. Het laatste wat ik me kan herinneren was dat ik een adtje blue curaçao trok voor het bestuur om mijn dasje te verdienen. Of er een toetje was weet ik niet meer, na het hoofdgerecht was het allemaal één groot gapend zwart gat.
De volgende ochtend werd ik wakker met de ergste kater ooit. Dat is een understatement, het zou eerder een tijger moeten worden genoemd. Hoe dan ook, toen ik eens goed rondkeek in mijn kamer kwam ik tot de ontdekking dat mijn sok was verbrand. Huh? Er hingen op dat moment zoveel vraagtekens boven mijn hoofd. Om wat duidelijkheid te krijgen vroeg ik de volgende dag aan mijn vriendin of zij zich nog iets kon herinneren van die avond. “Ik heb de hele avond boven de wc gehangen en ben voor het hoofdgerecht al naar huis gegaan! Weet je dat niet meer?” reageerde ze verbaasd. Uuuhm…
Een paar dagen later toen ik op een feestje was werd onverwachts toch een deel van het mysterie ontrafeld. Ik werd aangesproken door een jongen die ik niet kende. “Kan je je nog wat herinneren van maandagavond?” vroeg hij. Toen ik zei van niet vond hij dat niet heel verrassend. Hij had me blijkbaar naar huis gebracht omdat ik er nogal kaal bijliep. Ik moet wel heel incapabel zijn geweest dat ik zelfstandig de weg naar huis niet kon vinden, ik woon namelijk in de straat van de sociëteit! En de jongeman in kwestie wist me ook te vertellen dat we hadden gezoend in dat korte stukje op weg naar mijn huis. Ik onthoud me van verder commentaar.
Virgiel gala
Die avond gaat de geschiedenis in als één van de meest bizarre uit mijn leven. Ik kreeg het voor mekaar om al mijn eigen spullen te verliezen gepaard met mijn eigenwaarde, maar vond de volgende dag wel een paar hele vreemde items in mijn jaszak. Voor wie het verhaal nog niet kent, zie deze post.
Omdat ik de neiging heb af en toe moeilijk lange verhalen te schrijven heb ik deze blog maar opgedeeld in twee stukken. Wordt vervolgd met mijn twee overige escalatie avonturen…
