Grab somebody sexy tell ‘em hey, give me everything
In het algemeen weet ik wel waar mijn grens ligt wat alcohol betreft. Zodra ik merk dat ik iets té gezellig word stap ik over op fris en dan gaat het ook de rest van de avond goed. Ik vind het totaal niet classy om zelf dronken te zijn, maar er zijn een aantal avonden geweest waarop ik die grens al was gepasseerd voor ik er erg in had. Het gevaarlijke bij mij is dat ik niet kan overgeven. Nouja, misschien kan ik het wel, maar dan ligt die drempel wel erg hoog want ik heb nog nooit in mijn leven de straatstenen gekleurd met mijn maaginhoud. Het gebeurt niet als ik misselijk ben, maar ook niet als ik teveel heb gedronken. Meestal als mensen teveel hebben gedronken hangen ze die avond nog boven de wc en gaat het daarna een stuk beter omdat een deel van de alcohol eruit is. Wat er bij mij gebeurt? Dan valt er een enorm zwart gat in mijn geheugen. Tot nu toe is dat me al vier keer overkomen…
Hockey sjaarsch diner
Aan het begin van het vorige jaar was er een diner voor alle eerstejaars die zich hadden ingeschreven bij de hockeyclub van Virgiel. De borrel begon al vroeg op de avond en er werd veel blauw bier ge-adt, in de kleur van de hockeyvereniging. Het echte dineren begon pas laat ‘s avonds en omdat zuipen op een lege maag nooit een goed idee is moest tegen die tijd al een persoon worden afgevoerd naar het ziekenhuis. Tijdens het diner stonden goedgevulde kannen met rode wijn op tafel dus het ging er daar ook gezellig aan toe. Het laatste wat ik me kan herinneren was dat ik een adtje blue curaçao trok voor het bestuur om mijn dasje te verdienen. Of er een toetje was weet ik niet meer, na het hoofdgerecht was het allemaal één groot gapend zwart gat.
De volgende ochtend werd ik wakker met de ergste kater ooit. Dat is een understatement, het zou eerder een tijger moeten worden genoemd. Hoe dan ook, toen ik eens goed rondkeek in mijn kamer kwam ik tot de ontdekking dat mijn sok was verbrand. Huh? Er hingen op dat moment zoveel vraagtekens boven mijn hoofd. Om wat duidelijkheid te krijgen vroeg ik de volgende dag aan mijn vriendin of zij zich nog iets kon herinneren van die avond. “Ik heb de hele avond boven de wc gehangen en ben voor het hoofdgerecht al naar huis gegaan! Weet je dat niet meer?” reageerde ze verbaasd. Uuuhm…
Een paar dagen later toen ik op een feestje was werd onverwachts toch een deel van het mysterie ontrafeld. Ik werd aangesproken door een jongen die ik niet kende. “Kan je je nog wat herinneren van maandagavond?” vroeg hij. Toen ik zei van niet vond hij dat niet heel verrassend. Hij had me blijkbaar naar huis gebracht omdat ik er nogal kaal bijliep. Ik moet wel heel incapabel zijn geweest dat ik zelfstandig de weg naar huis niet kon vinden, ik woon namelijk in de straat van de sociëteit! En de jongeman in kwestie wist me ook te vertellen dat we hadden gezoend in dat korte stukje op weg naar mijn huis. Ik onthoud me van verder commentaar.
Virgiel gala
Die avond gaat de geschiedenis in als één van de meest bizarre uit mijn leven. Ik kreeg het voor mekaar om al mijn eigen spullen te verliezen gepaard met mijn eigenwaarde, maar vond de volgende dag wel een paar hele vreemde items in mijn jaszak. Voor wie het verhaal nog niet kent, zie deze post.
Omdat ik de neiging heb af en toe moeilijk lange verhalen te schrijven heb ik deze blog maar opgedeeld in twee stukken. Wordt vervolgd met mijn twee overige escalatie avonturen…
HansDeZwans
29 september 2011
Ik vind het persoonlijk niet kunnen dat een man profiteert van een vrouw die dronken is. Natuurlijk zijn die op dat moment toegefelijker, maar het is juist dan dat hij zich als een heer moet gedragen.
‘omdat ik er nogal kaal bijliep’ wat moet ik daar onder verstaan?
Caithlin
29 september 2011
@ Hans: “Kaal” is hier studententaal voor dronken, haha. Vooral niet te letterlijk opvatten.
Tanja
29 september 2011
WHAHAH
des
29 september 2011
hihi, hoe grappig is dit. heb net een stukje over alcohol online gezet!
Anouk
29 september 2011
Lange blogs zijn toch niet zo erg?
Caithlin
29 september 2011
@ Anouk: In principe niet, maar meer dan duizend woorden vind ik toch teveel van het goede. Daarom is het nu voor het leesgemak over twee blogs verdeeld!
Sandra
29 september 2011
Oeehh ik ben nieuwsgierig naar de overige avonden ;) Zelf heb ik ook behoorlijk wat slechte verhalen overgehouden aan het studentenleven waar ik altijd nog flink om kan lachen. :D
Lauradenkt
29 september 2011
Ik geloof niet dat iedereen weet wat ‘kaal’ is (in jouw zin, ik liep er nogal kaal bij), dus misschien is het handig om dat te veranderen :P
Maar jeetje, zo erg heb ik het gelukkig (nog) niet gehad!
Harmke
29 september 2011
Weer een nieuw woord geleerd voor dronken!
tineke
29 september 2011
Zo hee, Ik drink niet/nauwelijks dus dit soort avonden overkomt mij gelukkig nooit, al is het wel een avontuur natuurlijk! :)
Dagmar
29 september 2011
Ik drink zelf met mate maar ik heb ook wel eens een keer gehad dat ik niet meer rechtop kon staan en fietsen ;) Een keer en nooit weer hihi!
Alice
29 september 2011
Hahahaaha ‘kaal’, geniaal. Ik ben zelf ook nog nooit dronken geweest, maar weleens zwaar aangeschoten. Tja, ik vind ook zoveel lekker, hahaaha.
Carmen
29 september 2011
Hahahaha, wáúw, prachtig verhaal dit! Ik ben een aantal keer redelijk dronken geweest, maar nog nooit zó erg hihi.
Yeji
29 september 2011
Klinkt als The Hangover ;) En tevens als de hel, haha.
Anke
29 september 2011
Oh, dat lijkt me zo vaag! Ik ben misschien ook iets te controlfreakerig, dus niks voor mij. Ik drink zelf praktisch niet, dus ik moet het doen met verhalen en observaties (soms hilarisch, soms heel triest) van anderen ;)
Krista
29 september 2011
Ik heb altijd een hekel aan mensen die lange blogs hebben.
Maar die van jou zijn echt een uitzondering!
Volg je al heel erg lang, en je schrijft steeeeds leuker! Ga zo doooor!
Saskia
30 september 2011
Zelf geen last van, ik drink echt nooit
Anne
30 september 2011
Wauw, dat lijkt me zo raar! Ik ben nog nooit dronken geweest (maar ik ben dan ook nog wel vijftien), maar ik moet er eigenlijk niet aan denken om niet te weten wat ik heb gedaan…
Yasmin
7 oktober 2011
Ik kan ook niet overgeven. Volgens mij kan het soms wel opluchten.