You the one that I dream about all day, you the one
Net zo leuk als het typen van blogs, vind ik het lezen ervan. En soms zitten er ook hele interessante stukjes tussen die ik graag met jullie deel. Deze keer drie blogs die mij aan het denken hebben gezet.
Van uitstel komt afstel?
Op haar blog besprak Anke de essay How to Procrastinate and Still Get Things Done. Als koningin der uitstellen vind ik dat bij voorbaat al een interessant onderwerp. Er werd gesteld dat de meeste uitstellers proberen om zo min mogelijk taken op zich te nemen omdat ze denken dat ze zo meer tijd zullen besteden aan hun prioriteiten. Dit druist echter in tegen de natuur van de uitsteller want in plaats van te doen wat belangrijk is zal hij in werkelijkheid compleet nutteloze dingen gaan doen.
De truc is om meer hooi op je vork te nemen, zodat je toch nog enigszins nuttige taken vervult terwijl je de echt belangrijke taak uitstelt. Maar hoe zit het dan met die belangrijke taak? Hierbij moet je jezelf een beetje om de tuin leiden. Wanneer een taak langskomt die belangrijker lijkt zal je de eerste taak toch gaan uitvoeren om die schijnbaar belangrijkere taak weer uit te stellen. De gemiddelde uitsteller is sowieso erg goed in zichzelf misleiden, dus waarom zou je dat talent niet in je eigen voordeel gebruiken?
Ik verklaar de liefde aan…
Redelijk nieuw is de blog van Lenneke. Hoewel haar stukje vooral was bedoeld om de liefde aan Guido Weijers te verklaren, gaat het ook wat dieper. Guido had het in zijn show over hoe veel mensen zich uit de naad werken om later te kunnen genieten van een lekker pensioen. Maar ondertussen zal een kwart van hen niet eens de 65 jaar bereiken. Als je er zo over nadenkt is het wel een beetje treurig. We zijn allemaal zo druk bezig met de toekomst: eerst moet je de middelbare school goed afronden, waardoor je daarna weer een goede opleiding kan volgen, zodat je daarna een goede baan krijgt om vervolgens te kunnen genieten van je pensioen. Ik denk dat we daarbij wel eens vergeten om écht te genieten van het nu. Je weet maar nooit wanneer de laatste dag zal zijn. Carpe diem.
Kamer – relaxen en werken
Door Petra werd de theorie geopperd dat een bepaalde plek ook een specifieke handeling als associatie kan oproepen. Er werd als voorbeeld genoemd dat je altijd op de bank een film kijkt en chips eet. Wanneer je dat vaak genoeg hebt gedaan en je kijkt weer eens een film op de bank, dan zul je vanzelf trek krijgen in chips. Psychologisch is dat ook heel logisch, want je hebt je hersenen geconditioneerd om die plek te associëren met een bepaalde handeling.
Mensen met slaapproblemen wordt ook altijd aangeraden om niet in bed tv te kijken, te eten of andere dingen te doen (seks even buiten beschouwing gelaten natuurlijk!). Als je je bed alleen gebruikt om in te slapen zullen je hersenen ook sneller naar slaapmodus schakelen wanneer je erin ligt. Om diezelfde redenen is het ook handig om je werkplek en relaxplek te scheiden. Voorheen deed ik alles achter mijn bureau: leuke dingen zoals series kijken evenals studeren. Tijdens het studeren ben ik dan best wel snel afgeleid en zit ik zo weer Facebook te checken. Ik probeer nu een duidelijke lijn te trekken en alle leuke dingen te verplaatsen naar mijn bank – die trouwens ook veel lekkerder zit dan mijn bureaustoel! Door bewust onderscheid te maken merk ik dat ik beter studeer én beter kan chillen.
Worden jullie vaak door het lezen van blogs aan het denken gezet?
30 reacties
And I believe I can fly, I believe I can touch the sky
Wat begon als een obsessie met de schoenen van Miu Miu, resulteerde bij mij in een liefde voor zwaluwen. En dan niet zozeer de vogels zelf maar wel de afbeeldingen ervan. En warempel, dat heeft me weer geïnspireerd tot het maken van een nieuwe layout. Grappig hoe dat gaat.
Wat vinden jullie van de nieuwe layout?
32 reacties
That you turned out to be the best thing I never had
Ik zie zoveel optimisme op andere blogs de laatste tijd, allemaal lijstjes van de mooie dingen in het leven. Maar ik ga het even over een andere boeg gooien. Ik ben van mening dat het erg helpt om dingen van je af te schrijven. Vroeger deed ik dat met wild gekras in mijn dagboek, nu ga ik even keihard op mijn toetsen rammen voor een zeikblog. Als je niet goed tegen negativiteit kan raad ik je aan om nu af te haken. Soms heb je van die dagen waarop het even allemaal tegenzit. Law of Murphy? Bij deze een opsomming van mijn irritaties du jour:
- Integralen die maar niet lijken te lukken. Men beweert dat wiskunde logisch is, maar het is een wonder dat ik nog steeds een volle bos krullen heb. Ik had mijn haren er uit frustratie bíjna uitgetrokken. Even serieus. Waarom deed ik ook alweer een technische studie?
- Ouders. Omdat ik deze week vrij heb om te leren voor tentamens ben ik weer even het ouderlijk huis gaan bezoeken. Lekker even van Hotel Mama genieten! Dacht ik. Maar ik was even vergeten dat ouders ook heel goed aan je hoofd kunnen zeuren. Oja.
- Je mobieloplader vergeten mee te nemen en iedere keer hieraan herinnerd worden als de “batterij bijna leeg” melding zich met veel lawaai laat zien. Je hoeft het er niet zo in te wrijven okee?!
- Wanneer het buiten vriest en je je fietsband moet plakken. Nu is dit al sowieso geen klusje waar ik erg fan van ben (ik probeer meestal een jongen lief aan te kijken als mijn band er weer eens de brui aan geeft) maar als je vingers langzaam in festini’s veranderen is het al helemaal geen pretje.
- De verwarming die om 10 uur uitgaat in verband met “groen doen” aldus mijn vader. Volgens mij heeft het meer te maken met “goedkoop doen”. Hoe dan ook: brrrrr!
- Tomatensoep op je mooie rokje morsen. Nee hoor ik ben niet doorgelekt, dan zou het iets meer richting down under ziten. Joh ik heb hem zo uit de winkel gehaald, wist je dat dan niet? Tomatensoep-vlekken zijn helemaal 2012!
21 reacties
Watch out for this girl she’s got a gun for a tongue
Ik heb laatst het boek The Lying Game gelezen (van de schrijfster van Pretty Little Liars!) en dat is zeker een aanrader, ik had hem in één ruk uit. Meteen ging ik weer naar de bibliotheek om het volgende deel te halen maar die hadden ze helemaal niet. Gemeen is dat!
Gelukkig kan ik nog genieten van de tv-serie die ook erg fijn is om naar te kijken, al is het alleen al voor de kleding en het decor. Ja, ik ben echt een sucker voor dat soort oppervlakkige onzin. Vooral de slaapkamer van Sutton is jaloersmakend. Helemaal mijn smaak: witte meubels, zilveren details, klassieke stijl met een moderne twist… En dan had ik ook graag die inloopkast erbij merci :)
23 reacties
Go to Times Square, take a picture of me with a Kodak
Om de één of andere reden sta ik altijd belachelijk op foto’s. Als ik lach naar de camera lijkt het allemaal prima maar als ik de foto later bekijk is er altijd wel iets mis: ik heb een rare blik op mijn gezicht, heb spontaan een dubbele kin of – mijn specialiteit – ik heb net mijn ogen dicht. Herkenbaar? Speciaal voor alle niet-fotogenieke mensen zoals ik heb ik even de beste tips op een rijtje gezet. Hopelijk staan we vanaf nu altijd fantastisch op de foto!
- Voorkomen is beter dan…
- Liever geen wallen op de foto? Als je in fel licht een foto laat nemen, til je kin dan iets omhoog zodat er geen schaduwen onder je ogen vallen.
- Een trucje dat modellen vaak toepassen om een onderkin te voorkomen: druk je tong tegen je gehemelte aan. Klinkt bizar, maar hierdoor staat de huid onder je gezicht strakker waardoor je minder snel op een tientonner lijkt.
- Dichte ogen op de foto willen we ook liever niet hebben. Probeer tijdens het maken van de foto niet afgeleid te raken en let goed op wanneer de fotograaf op de knop drukt zodat je niet schrikt van de flits. Knipper ook even met je ogen een tel voordat de foto word genomen en houd ze daarna wijd opengesperd. Succes gegarandeerd!
- Strike a pose
- Je houding bepaalt voor een groot gedeelte hoe je overkomt op een foto. Rol je schouders naar achter voor een ontspannen look. Om je gezicht het beste uit te laten komen strek je de nek helemaal uit en doe je de kin een tikkeltje naar beneden.
- Celebs op de rode loper laten zich vaak bewust van hun beste kant zien. Als je goed oplet dan zal het je opvallen dat ze zich allemaal laten fotograferen vanaf een lichte hoek en het ene been voor de ander zetten. In het algemeen komt die pose iedereen ten goede en je ziet er bovendien slanker uit, dus probeer je lichaam een beetje te draaien ten opzichte van de camera.
- Tot slot kun je iets boven de lens van de camera kijken voor een mooie open blik.
- Last but not least
- Als die mogelijkheid er is, doe dan nog even een laatste check in de spiegel! Je weet maar nooit of er toevallig een stukje spinazie tussen je tanden is blijven hangen…
- Wanneer je glimlach nep is zal dat ook meteen opvallen. Probeer dus aan iets leuks te denken terwijl je op de foto wordt gezet zodat je lach er ook zo spontaan en natuurlijk mogelijk uitziet!
- En als je dan toch staat te poseren, vraag meteen of er nog wat extra foto’s kunnen worden gemaakt. Dan zit er zeker wel een leuke tussen!
