I absolutely love her when she smiles
leave a comment (3) // ask // 04-07-09
Eens in de zoveel tijd moet er toch weer een nieuwe layout online worden gezet. Al meer dan een maand heb ik zitten wegkwijlen bij Robert Pattinson. Schandalig. Ik heb mezelf een tik op mijn vingers gegeven en ben daarna met nog pijnlijke vingertjes een nieuwe layout gaan maken. Casual, met een houtpatroon en een hoogst persoonlijk ingescand plaatje. Alleen ik vind hem gaapverwekkend, dus wellicht kun je volgende week weer tegen wat anders aan kijken.
Gisteren hebben we een aantal punten van de toetsweek terug gekregen en het waren allemaal *kuchbehalvedievierhalfvoorwiskundekuch* best goede punten. Daarna ben ik de stad in gegaan en heb ik weer een nieuw paar schoenen gekocht met mijn zakgeld van deze maand. Waardoor ik dus weer blut ben. Déjà vu?
Na het moment van zwakheid waarin ik opnieuw toegaf aan mijn schoenenfetisj ging ik naar Benjamin toe. Op zijn zolderkamertje smolten we allebei weg van de hitte. Op de een of andere manier heb ik mezelf toch weer bijeen weten te rapen, want om zes uur stond ik achter de bar bij het VIP feest van Freefunk festival om te bedienen. Het was vrijwilligers werk, maar ze gaven ons er wel een prachtig lelijk shirt en gratis bonnen voor terug. Daarnaast waren er onbeperkt hapjes, friet en drankjes die wij ook zelf mochten nuttigen (mon dieu! bij die bavarois en carpaccio zat een stukje hemel in ieder hapje!). Eten en drinken smaakt nou eenmaal lekkerder als het gratis is, dus achteraf dreigde er in mijn buik ontploffingsgevaar.
Rond tien uur was het VIP feest afgelopen en ging ik nog even langs bij Samuel's examenfeest. Toen Samuel een malibu-cola in mijn hand duwde sloeg ik die zonder na te denken achterover. Dat in combinatie met alles wat ik daarvoor al in mijn mond had gestoken was net die ene druppel teveel voor mijn arme maag om aan te kunnen. Hij begon heftig te protesteren. In het algemeen prijs ik mezelf gelukkig met het feit dat ik nooit in mijn leven heb overgegeven maar op dat moment was ik toch behoorlijk teleurgesteld in mijn darmperistaltiek.
Wat was ik blij toen ik weer thuis in mijn bedje lag met een paracetamol. En wat was ik ongelukkig toen de volgende morgen om negen uur mijn wekker begon te gillen.
Gisteren hebben we een aantal punten van de toetsweek terug gekregen en het waren allemaal *kuchbehalvedievierhalfvoorwiskundekuch* best goede punten. Daarna ben ik de stad in gegaan en heb ik weer een nieuw paar schoenen gekocht met mijn zakgeld van deze maand. Waardoor ik dus weer blut ben. Déjà vu?
Na het moment van zwakheid waarin ik opnieuw toegaf aan mijn schoenenfetisj ging ik naar Benjamin toe. Op zijn zolderkamertje smolten we allebei weg van de hitte. Op de een of andere manier heb ik mezelf toch weer bijeen weten te rapen, want om zes uur stond ik achter de bar bij het VIP feest van Freefunk festival om te bedienen. Het was vrijwilligers werk, maar ze gaven ons er wel een prachtig lelijk shirt en gratis bonnen voor terug. Daarnaast waren er onbeperkt hapjes, friet en drankjes die wij ook zelf mochten nuttigen (mon dieu! bij die bavarois en carpaccio zat een stukje hemel in ieder hapje!). Eten en drinken smaakt nou eenmaal lekkerder als het gratis is, dus achteraf dreigde er in mijn buik ontploffingsgevaar.
Rond tien uur was het VIP feest afgelopen en ging ik nog even langs bij Samuel's examenfeest. Toen Samuel een malibu-cola in mijn hand duwde sloeg ik die zonder na te denken achterover. Dat in combinatie met alles wat ik daarvoor al in mijn mond had gestoken was net die ene druppel teveel voor mijn arme maag om aan te kunnen. Hij begon heftig te protesteren. In het algemeen prijs ik mezelf gelukkig met het feit dat ik nooit in mijn leven heb overgegeven maar op dat moment was ik toch behoorlijk teleurgesteld in mijn darmperistaltiek.
Wat was ik blij toen ik weer thuis in mijn bedje lag met een paracetamol. En wat was ik ongelukkig toen de volgende morgen om negen uur mijn wekker begon te gillen.
But I can see the skies are changing
leave a comment (18) // ask // 01-07-09
Even een sneak peek in mijn agenda van deze week:
Let niet op de rotzooi - ik kriebel altijd alles in mijn agenda - maar zie je wat je in rode letters tegemoet springt als je kijkt bij vandaag? Jahaaa! Mijn toetsweek is voorbij! De post-its zijn de prullenbak in gekieperd en ik heb vakantie! Goed goed, nog niet officieel want volgende week is herkansingsweek maar daar hoef ik toch niets voor te doen. Dus.
Ik ben zo blij dat het jaar voorbij is, je hebt echt geen idee. Volgend jaar zit ik dan in mijn eindexamenjaar - krijg het al benauwd als ik er alleen aan denk - en daarna ben ik van school af! Even terug, ik loop een béétje op de feiten vooruit. Mijn agenda voor de komende dagen is gevuld met zwemmen, een examenfeest, vriendlief, filmavondje, winkelen en freefunk festival.
Yeah, I'm gonna party like a rockstar!
Let niet op de rotzooi - ik kriebel altijd alles in mijn agenda - maar zie je wat je in rode letters tegemoet springt als je kijkt bij vandaag? Jahaaa! Mijn toetsweek is voorbij! De post-its zijn de prullenbak in gekieperd en ik heb vakantie! Goed goed, nog niet officieel want volgende week is herkansingsweek maar daar hoef ik toch niets voor te doen. Dus.
Ik ben zo blij dat het jaar voorbij is, je hebt echt geen idee. Volgend jaar zit ik dan in mijn eindexamenjaar - krijg het al benauwd als ik er alleen aan denk - en daarna ben ik van school af! Even terug, ik loop een béétje op de feiten vooruit. Mijn agenda voor de komende dagen is gevuld met zwemmen, een examenfeest, vriendlief, filmavondje, winkelen en freefunk festival.
Yeah, I'm gonna party like a rockstar!
Never know what you're gonna get
leave a comment (34) // ask // 25-06-09
Door het hele huis zijn gele post-its te vinden waar een groot kruis op staat getekend. Ze zijn te vinden op de piano, gitaar, Twilight boxed set, Wii en ook op het beeldscherm waar ik nu achter zit. Gewoon, om mezelf er even aan te herinneren dat al het bovenstaande tijdelijk off-limits is. Ik ben namelijk beland in mijn laatste toetsweek en daar wil ik ook voor de volle 100% voor gaan. Ik tel de toetsen af tot de zomervakantie...
Natuurkunde hoofdstuk 1 en 6.1 t/m 6.5- Frans tekst verklaren
- Biologie hoofdstuk 5 en 6
- Nederlands hoofdstuk 15 en snikken & grimlachjes
- Wiskunde B hoofdstuk 11 en K
- Economie lesbrief modellen t/m 3.3.1
- Scheikunde hoofdstuk 13 en 14.1 t/m 14.3
- Frans tekst verklaren
What, what, I knit sweaters yo!
leave a comment (25) // ask // 23-06-09
Als er toch een combinatie is die ik nooit had bedacht dan was het wel T-Pain met Taylor Swift. Hilarisch filmpje dat ze hebben gemaakt voor de CMT awards, haha.
Tuurlijk Taylor, je bent hartstikke gangster.
De C&A belde me vandaag terwijl ik op de fiets zat, dus ik stopte plotseling waardoor een Duitser tegen me aanknalde. Mijn Duitse vocabulaire der schuttingtaal is weer opzienbarend verrijkt. Maar who cares, ik ben aangenomen bij de C&A! Whoop-dee-doo! Zaterdag moet ik alleen even mijn handtekening op een contractje krabbelen en dan ben ik verzekerd van een zomer zonder verveling. Ik heb ook al een krantenwijkje geregeld voor in de zomer, dus jongens... Binnenkort heb ik weer geld in de pocket!
Tuurlijk Taylor, je bent hartstikke gangster.
De C&A belde me vandaag terwijl ik op de fiets zat, dus ik stopte plotseling waardoor een Duitser tegen me aanknalde. Mijn Duitse vocabulaire der schuttingtaal is weer opzienbarend verrijkt. Maar who cares, ik ben aangenomen bij de C&A! Whoop-dee-doo! Zaterdag moet ik alleen even mijn handtekening op een contractje krabbelen en dan ben ik verzekerd van een zomer zonder verveling. Ik heb ook al een krantenwijkje geregeld voor in de zomer, dus jongens... Binnenkort heb ik weer geld in de pocket!
It's a girl thing
leave a comment (17) // ask // 22-06-09
Cause the last thing we need is a new pair of shoes
We got a closet full
Yeah
It's a girl thing
Als er iets is wat mannen nooit van ons zullen begrijpen (okee, behalve het feit dat we altijd samen naar de wc gaan, maar dat is nou eenmaal gezelliger - adoh!) dan is het wel onze schoenen obsessie. "Maar je hebt toch al genoeg schoenen?" zeggen ze dan. Kijk, daar gaan ze de fout in. Een vrouw heeft namelijk nooit "genoeg schoenen".
Schoenen zijn er niet alleen om je voeten te warmen of te beschermen tegen de kauwgums die op de straat zijn uitgespuugd, neen! Schoenen zijn zoveel meer dan dat. Het zijn investeringen, juweeltjes voor aan je voeten, het is een fashion statement, het meest cruciale onderdeel van je outfit dat aan de wereld kan verkondigen of je je die dag chic, sexy of casual voelt. Voor een mooi paar stiletto's zal ik gerust de hele avond mijn voeten pijnigen totdat ze rood zien van de blaren. Je moet er wat voor over hebben.
Vandaag had ik in een impulsieve bui weer toegegeven aan mijn schoenenfetisj, terwijl ik gisteren nog had aangekondigd dat ik op mijn uitgaven zou gaan letten. Ik heb het welgeteld achttien uur volgehouden, een nieuw persoonlijk record. Schoorvoetend kwam ik door de voordeur. "Ik heb alweer een paar schoenen gekocht," biechtte ik maar meteen op, uiteindelijk zou mijn moeder er toch wel achter komen. "Gelukkig waren ze niet zo duur!" Ik zette mijn engelen gezichtje op. "Was jij niet zo goed als blut?" vroeg mijn moeder verward.
Oja. Hmmm.
Nouja, dan heb ik tenminste mooie schoenen terwijl ik blut ben.
Living in a crash world
leave a comment (19) // ask // 20-06-09
Tik-tok zei de grote klok. Het was zaterdagochtend en ik zat met mijn vader aan de ontbijt tafel. Hij staarde naar de tv, ik staarde in een tijdschrift. In het tijdschrift stond een artikel over mensen die bijna-dood ervaringen hadden meegemaakt. "Ik heb een leven voor en na 13 maart 1991, de dag waarop ik met de motor tegen een auto knalde," vertelde het slachtoffer van een motorongeluk. Zijn kijk op het leven was na het ongeluk compleet veranderd.
Terwijl ik het artikel las moest ik denken aan mijn eigen vader, die daar naast me zat aan de ontbijttafel. Ik was nog niet geboren destijds hij betrokken raakte in een auto-ongeluk. Hij had achter het stuur gezeten toen een vrachtwagen door rood reed en hun voertuig plotseling van de zijkant raakte. Na een operatie kon mijn vader weer gewoon verder met zijn leven, hij had geluk gehad. De persoon die naast hem had gezeten in de auto niet. Het ongeluk was voor hem fataal geworden.
Ik schraapte mijn keel. Mijn vader keek op van de tv. "Heeft dat ongeluk een grote impact op jou gehad?" vroeg ik voorzichtig. Hij keek me een tijdje aan met die grote bruine ogen die ik van hem had gekregen. "Ja, een hele grote impact," antwoordde hij. Meer woorden waren er niet voor nodig, die blik zei alles.
Terwijl ik het artikel las moest ik denken aan mijn eigen vader, die daar naast me zat aan de ontbijttafel. Ik was nog niet geboren destijds hij betrokken raakte in een auto-ongeluk. Hij had achter het stuur gezeten toen een vrachtwagen door rood reed en hun voertuig plotseling van de zijkant raakte. Na een operatie kon mijn vader weer gewoon verder met zijn leven, hij had geluk gehad. De persoon die naast hem had gezeten in de auto niet. Het ongeluk was voor hem fataal geworden.
Ik schraapte mijn keel. Mijn vader keek op van de tv. "Heeft dat ongeluk een grote impact op jou gehad?" vroeg ik voorzichtig. Hij keek me een tijdje aan met die grote bruine ogen die ik van hem had gekregen. "Ja, een hele grote impact," antwoordde hij. Meer woorden waren er niet voor nodig, die blik zei alles.
We're gonna celebrate
leave a comment (13) // ask // 18-06-09
De dag begon moeizaam. Ik had me weer eens verslapen, liet mijn onbijt-bordje vol vruchtenhagel op de grond vallen en kwam te laat bij natuurkunde. Volgens mij viel het mijn leraar niet eens op, waarschijnlijk zou hij verbaasder zijn als ik een keer op tijd was voor de verandering.
Tijdens het laatste uur had ik een mondeling van ckv, volgens mij lerares een terugblik op mijn culturele ontwikkeling. Ze stelde vragen als "Wat heb je aan het vak ckv gehad?" Het hele mondeling was net een toneelstukje. Zij wist even goed dat geen woord dat uit onze mond kwam waar was, maar toch speelde ze vrolijk mee. "Nou, van ckv heb ik geleerd om meer subjectief naar kunst te kijken en om bruggetjes te maken naar andere kunstwerken," verzon ik ter plekke bij elkaar. In werkelijkheid vond ik het vak de grootste tijdverspilling van mijn hele middelbare school carrière. Maar het maakt allemaal niks meer uit, ik heb een acht voor mijn mondeling en vanaf vandaag heb ik...
NOOIT MEER CKV!!!
Hurray!
Na school ben ik even de stad ingedoken en daar kwam ik het meest perfecte paar schoenen tegen. Liefde! Maar daarna was mijn geluk van de dag nog niet op, want een uur later had ik sollicitatie gesprek bij de C&A voor een zomerbaantje en het ging super. Het was niet mijn eerste sollicitatie gesprek, wel de eerste keer dat ik samen met iemand anders gesprek had. Ik vond het wel fijn dat de aandacht niet constant alleen op mij was gericht, maar ook op dat andere meisje. Na de sollicitatie zijn we nog samen naar huis gefietst omdat we dezelfde kant op gingen. Zou echt leuk zijn als ze mijn collega werd, ik kon het goed met d'r vinden. Duimen dat we allebei worden aangenomen!
Onderweg naar huis scheen de warme zon op mijn gezicht en zag ik overal de vlaggen uithangen. Gefeliciteerd aan iedereen die vandaag is geslaagd! En ondanks de moeizame start, was mijn dagje vandaag toch ook wel geslaagd.
Tijdens het laatste uur had ik een mondeling van ckv, volgens mij lerares een terugblik op mijn culturele ontwikkeling. Ze stelde vragen als "Wat heb je aan het vak ckv gehad?" Het hele mondeling was net een toneelstukje. Zij wist even goed dat geen woord dat uit onze mond kwam waar was, maar toch speelde ze vrolijk mee. "Nou, van ckv heb ik geleerd om meer subjectief naar kunst te kijken en om bruggetjes te maken naar andere kunstwerken," verzon ik ter plekke bij elkaar. In werkelijkheid vond ik het vak de grootste tijdverspilling van mijn hele middelbare school carrière. Maar het maakt allemaal niks meer uit, ik heb een acht voor mijn mondeling en vanaf vandaag heb ik...
NOOIT MEER CKV!!!
Hurray!
Na school ben ik even de stad ingedoken en daar kwam ik het meest perfecte paar schoenen tegen. Liefde! Maar daarna was mijn geluk van de dag nog niet op, want een uur later had ik sollicitatie gesprek bij de C&A voor een zomerbaantje en het ging super. Het was niet mijn eerste sollicitatie gesprek, wel de eerste keer dat ik samen met iemand anders gesprek had. Ik vond het wel fijn dat de aandacht niet constant alleen op mij was gericht, maar ook op dat andere meisje. Na de sollicitatie zijn we nog samen naar huis gefietst omdat we dezelfde kant op gingen. Zou echt leuk zijn als ze mijn collega werd, ik kon het goed met d'r vinden. Duimen dat we allebei worden aangenomen!
Onderweg naar huis scheen de warme zon op mijn gezicht en zag ik overal de vlaggen uithangen. Gefeliciteerd aan iedereen die vandaag is geslaagd! En ondanks de moeizame start, was mijn dagje vandaag toch ook wel geslaagd.
I'm here without you baby
leave a comment (22) // ask // 16-06-09
Ik ben zelf regelmatig weg geweest op reizen naar het buitenland, en als ik me eenmaal bevind in een ander land en een vreemde omgeving ben ik zo druk bezig met het inademen van al die nieuwe indrukken dat ik bijna vergeet om thuis te missen. Reizen vind ik heerlijk, het is spannend om een onbekende omgeving te ontdekken en verbazingwekkend hoe snel je je ergens thuis kunt voelen. "Alle zeven continenten van de wereld zien" staat dan ook hoog op mijn to do before i die lijstje.
Helaas ben ik niet degene die morgen op reis gaat, maar mijn vriend Benjamin. Om 4 uur in de ochtend stapt hij de bus in om een week later pas weer terug te komen uit Praag. Ik weet het, een week is niet lang, maar maar maar... Ik ga hem toch heel erg missen. Ik troost me maar met de gedachte dat we over 21 dagen samen kunnen reizen naar het zonnige Spanje.
Helaas ben ik niet degene die morgen op reis gaat, maar mijn vriend Benjamin. Om 4 uur in de ochtend stapt hij de bus in om een week later pas weer terug te komen uit Praag. Ik weet het, een week is niet lang, maar maar maar... Ik ga hem toch heel erg missen. Ik troost me maar met de gedachte dat we over 21 dagen samen kunnen reizen naar het zonnige Spanje.
When you come back down
leave a comment (19) // ask // 14-06-09
De oranje gloed van de zon hing laag boven de grond waardoor de schaduwen van de bomen eindeloos ver leken te reiken. Ik hield mijn adem in. Het was prachtig. Zover als mijn ogen konden zien was ik omringd door de natuur in zijn puurste vorm die magisch gloeide onder de laatste zonnestralen. Alleen het geluid van voorbij razende vrachtwagens op de verre achtergrond kon mij ervan verzekeren dat het geen droomwereld was.
Ik bewandelde het onbekende pad op een bedaard tempo, nieuwsgierig waar het mij heen zou leiden terwijl ik luisterde naar het zorgeloos getsjilp van de vogels. Af en toe kruiste een beestje mijn weg, die vervolgens zo snel er vandoor schoot dat ik niet kon zien wat het was.
Zelf wist ik niet eens wat de aanzet was geweest van deze onkarakteristieke opwelling om er alleen op uit te gaan. Ik merkte wel dat ik hier rustig van werd. Het was net alsof je even alleen op de wereld was, je kon gillen en schreeuwen maar geen mens in de wijde omtrek die je zou horen. Normaal gesproken zou het me beangstigen omdat ik het liefst veel mensen om me heen had, maar nu voelde ik me opmerkelijk content.
Het pad bracht me naar een beschut houten bankje, waar ik dankbaar mijn voeten liet rusten. Opeens hoorde ik een soort laag hol geluid uit de verte wat ik moeilijk kon plaatsen. Een wit zweefvliegtuig schoot van achter de bomen vandaan recht de hemelsblauwe lucht in, als een vogel op weg naar de zon. Pas na een paar seconden viel me op dat onderaan het vliegtuig iemand bungelde, zijn hoofd de grootte van een speldenkop. Toen de vlucht van het vliegtuig bijna horizontaal was dwarrelde hij langzaam naar beneden als een poppetje aan een speelgoed parachute.
En hij landde zachtjes in het gras.
Ik bewandelde het onbekende pad op een bedaard tempo, nieuwsgierig waar het mij heen zou leiden terwijl ik luisterde naar het zorgeloos getsjilp van de vogels. Af en toe kruiste een beestje mijn weg, die vervolgens zo snel er vandoor schoot dat ik niet kon zien wat het was.
Zelf wist ik niet eens wat de aanzet was geweest van deze onkarakteristieke opwelling om er alleen op uit te gaan. Ik merkte wel dat ik hier rustig van werd. Het was net alsof je even alleen op de wereld was, je kon gillen en schreeuwen maar geen mens in de wijde omtrek die je zou horen. Normaal gesproken zou het me beangstigen omdat ik het liefst veel mensen om me heen had, maar nu voelde ik me opmerkelijk content.
Het pad bracht me naar een beschut houten bankje, waar ik dankbaar mijn voeten liet rusten. Opeens hoorde ik een soort laag hol geluid uit de verte wat ik moeilijk kon plaatsen. Een wit zweefvliegtuig schoot van achter de bomen vandaan recht de hemelsblauwe lucht in, als een vogel op weg naar de zon. Pas na een paar seconden viel me op dat onderaan het vliegtuig iemand bungelde, zijn hoofd de grootte van een speldenkop. Toen de vlucht van het vliegtuig bijna horizontaal was dwarrelde hij langzaam naar beneden als een poppetje aan een speelgoed parachute.
En hij landde zachtjes in het gras.
Kiss me beneath the milky twilight
leave a comment (20) // ask // 13-06-09
Ik heb op internet nog een keer de MTV Movie Awards van vorige week opgezocht, want de grote winnaar van de avond was Twilight met vijf awards! Ik hyperde iedere keer dat ze weer een award in ontvangst namen. De bijna-zoen van Rob en Kirsten was wel erg gemeen moet ik zeggen.
Klik hier als hij het niet doet
Tijdens de awards lieten ze ook de trailer van New Moon zogenaamd voor de eerste keer zien. Ik ben de dagen aan het tellen totdat die film eindelijk in de bioscoop draait. Aaaaaah!
Kristen Stewart heeft ook nog de award gewonnen voor Best Female Performance. Hilarisch toen ze haar award in ontvangst nam... En hem vervolgens liet vallen.
Klik hier als hij het niet doet
Dan begin je je toch af te vragen: ik? Twilight obsessed?
Klik hier als hij het niet doet
Tijdens de awards lieten ze ook de trailer van New Moon zogenaamd voor de eerste keer zien. Ik ben de dagen aan het tellen totdat die film eindelijk in de bioscoop draait. Aaaaaah!
Kristen Stewart heeft ook nog de award gewonnen voor Best Female Performance. Hilarisch toen ze haar award in ontvangst nam... En hem vervolgens liet vallen.
Klik hier als hij het niet doet
Dan begin je je toch af te vragen: ik? Twilight obsessed?
Tomorrow is just another day
leave a comment (6) // ask // 11-06-09
Na een trieste poging om Wordpress te installeren heb ik besloten om het maar uit te stellen tot in de zomervakantie. Je weet wel, wanneer ik tijd heb. En geduld.
Ohmygosh #2 part 1
leave a comment (4) // ask // 10-06-09
You never get a second chance to make a first impression
De kracht van een eerste indruk wordt door veel mensen onderschat, ze denken dat er in de toekomst nog wel genoeg gelegenheden zullen zijn om die eerste indruk te veranderen, maar in werkelijkheid zijn eerste indrukken zo goed als onuitwisbaar. Waarschijnlijk zal je zelf nooit toegeven dat je al een stempel op een vreemdeling zijn voorhoofd drukt zonder überhaupt een gesprek te hebben aangeknoopt , maar diep in ons hartje zijn we allemaal hokjesdenkers die oordelen op uiterlijke schijn…
De palmbomen wuifden in het zomerbriesje, de golven van de zee braken op het parelwitte bounty strand en de zon verwarmde Emily’s gezicht. In haar hand vond ze een ijskoude piña colada, waar ze gulzig een slok van nam. Mmmmm… Emily sloot haar ogen en genoot van het perfecte moment. Toen ze haar ogen weer opende zag ze in de hemelsblauwe lucht een meeuw laag overvliegen. Hij leek haar aan te kijken en kwam krijsend steeds dichterbij. Nu ze hem beter kon horen leek het wel alsof de meeuw kon praten. “Emily! Emily!!!” schreeuwde het beest.
Emily schrok wakker. Het was geen meeuw maar haar moeder die naast haar bed haar naam stond te roepen en ze leek de wanhoop nabij. “Emily! Je hebt je verslapen voor je eerste schooldag. Schiet op, je moet nu gaan!” Het duurde even voordat de realiteit goed en wel tot Emily’s slaperige hoofd doordrong. Langzaam verspreidde een paniekerig gevoel zich in haar buik. Ze wierp een blik op haar digitale wekker en er was geen ontkomen aan de rode hoekige letters die 9:47 aanduidden.
Lees verder...
De kracht van een eerste indruk wordt door veel mensen onderschat, ze denken dat er in de toekomst nog wel genoeg gelegenheden zullen zijn om die eerste indruk te veranderen, maar in werkelijkheid zijn eerste indrukken zo goed als onuitwisbaar. Waarschijnlijk zal je zelf nooit toegeven dat je al een stempel op een vreemdeling zijn voorhoofd drukt zonder überhaupt een gesprek te hebben aangeknoopt , maar diep in ons hartje zijn we allemaal hokjesdenkers die oordelen op uiterlijke schijn…
De palmbomen wuifden in het zomerbriesje, de golven van de zee braken op het parelwitte bounty strand en de zon verwarmde Emily’s gezicht. In haar hand vond ze een ijskoude piña colada, waar ze gulzig een slok van nam. Mmmmm… Emily sloot haar ogen en genoot van het perfecte moment. Toen ze haar ogen weer opende zag ze in de hemelsblauwe lucht een meeuw laag overvliegen. Hij leek haar aan te kijken en kwam krijsend steeds dichterbij. Nu ze hem beter kon horen leek het wel alsof de meeuw kon praten. “Emily! Emily!!!” schreeuwde het beest.
Emily schrok wakker. Het was geen meeuw maar haar moeder die naast haar bed haar naam stond te roepen en ze leek de wanhoop nabij. “Emily! Je hebt je verslapen voor je eerste schooldag. Schiet op, je moet nu gaan!” Het duurde even voordat de realiteit goed en wel tot Emily’s slaperige hoofd doordrong. Langzaam verspreidde een paniekerig gevoel zich in haar buik. Ze wierp een blik op haar digitale wekker en er was geen ontkomen aan de rode hoekige letters die 9:47 aanduidden.
Lees verder...
Lights will guide you home
leave a comment (9) // ask // 08-06-09
*vervolg op de vorige blog, heb besloten om het maar in een ander blogje te posten*
Dat was het moment waarop mijn wereld verging. Ten einde raad keek ik de man van Free Record Shop met grote waterige puppy-oogjes aan en vroeg "Alsjebliiieeeft?". Helaas werkt dat truucje alleen in de film. Ik was uiteraard vet pissig en heb meteen het geld van de cd teruggeëist.
Ook nog wel noemenswaardig: tijdens het optreden van Pendulum gingen er een paar dingen mis. Een vriend van me ging crowdsurfen en toen hij helemaal vooraan bij het podium terecht was gekomen plukte een beveiligingsman hem uit het publiek. Crowdsurfen is verboden, dus daarna mocht hij het festivalterrein niet meer op. Slik. Tijdens datzelfde optreden viel bij een andere vriend zijn portemonnee én pinkpop-kaartje uit zijn zak. Gelukkig was iemand zo aardig geweest om zijn spullen af te geven bij de gevonden voorwerpen en die crowdsurfer mocht de volgende dag (na uitvoerig overleg) ook gewoon weer het terrein op.
We hadden drie dagen echt fantastisch weer totdat er op de laatste dag tijdens het optreden van Katy Perry ineens een paar druppels uit de lucht vielen. Jan Smeets kwam het podium op en stelde iedereen gerust. "Maak je niet druk, volgens buienradar gaat het niet regenen." Ongeveer tien seconden later viel de regen met bakken uit de hemel. Godzijdank had ik Benjamin bij me die de regen voor me opving. Wat zijn vriendjes toch handig.
Het enige wat ik nu nog overheb van Pinkpop is een héél bruin kleurtje, roze polsbandje en een soort vage vlek waar mijn airbrush tattoo heeft gezeten (de belofte dat hij 4 tot 7 dagen bleef zitten, bleek in werkelijkheid 4 tot 7 uur te zijn).
Het was fantastisch. Dat was het. En zodra ik thuis was meteen onder de douche springen natuurlijk.
----------
Het internet op mijn pc deed het een paar dagen niet. Niet weer hè? Ja, dat was ook wat ik dacht. Gelukkig doet hij het weer... Yes!
Dat was het moment waarop mijn wereld verging. Ten einde raad keek ik de man van Free Record Shop met grote waterige puppy-oogjes aan en vroeg "Alsjebliiieeeft?". Helaas werkt dat truucje alleen in de film. Ik was uiteraard vet pissig en heb meteen het geld van de cd teruggeëist.
Ook nog wel noemenswaardig: tijdens het optreden van Pendulum gingen er een paar dingen mis. Een vriend van me ging crowdsurfen en toen hij helemaal vooraan bij het podium terecht was gekomen plukte een beveiligingsman hem uit het publiek. Crowdsurfen is verboden, dus daarna mocht hij het festivalterrein niet meer op. Slik. Tijdens datzelfde optreden viel bij een andere vriend zijn portemonnee én pinkpop-kaartje uit zijn zak. Gelukkig was iemand zo aardig geweest om zijn spullen af te geven bij de gevonden voorwerpen en die crowdsurfer mocht de volgende dag (na uitvoerig overleg) ook gewoon weer het terrein op.
We hadden drie dagen echt fantastisch weer totdat er op de laatste dag tijdens het optreden van Katy Perry ineens een paar druppels uit de lucht vielen. Jan Smeets kwam het podium op en stelde iedereen gerust. "Maak je niet druk, volgens buienradar gaat het niet regenen." Ongeveer tien seconden later viel de regen met bakken uit de hemel. Godzijdank had ik Benjamin bij me die de regen voor me opving. Wat zijn vriendjes toch handig.
Het enige wat ik nu nog overheb van Pinkpop is een héél bruin kleurtje, roze polsbandje en een soort vage vlek waar mijn airbrush tattoo heeft gezeten (de belofte dat hij 4 tot 7 dagen bleef zitten, bleek in werkelijkheid 4 tot 7 uur te zijn).
Het was fantastisch. Dat was het. En zodra ik thuis was meteen onder de douche springen natuurlijk.
Het internet op mijn pc deed het een paar dagen niet. Niet weer hè? Ja, dat was ook wat ik dacht. Gelukkig doet hij het weer... Yes!
Hope it gives you hell
leave a comment (16) // ask // 04-06-09
Roze hoedjes, geweldige live muziek, belachelijk duur eten, een uitgelaten sfeer, 60000 mensen, chillen in het gras, drie dagen niet douchen, de zon op je gezicht, even geen zorg aan je hoofd... I love Pinkpop!
Na de fantastische ervaring vorig jaar, moest ik dit jaar natuurlijk weer gaan. Ik was een beetje laat met een kaartje kopen, maar ik ging vlak voor sluitingstijd nog de stad in en ik kreeg een kaartje. De dag daarna ging een vriendin van mij ook een 3-dagen-kaartje halen... En toen waren ze uitverkocht! Pfoei, ik heb wel geluk gehad.
Vorig jaar stonden we met 15 vrienden op de camping, maar dit jaar waren we al met zijn 25en. Super gezellig! En ik sliep met Benjamin in een tentje, wat natuurlijk ook super was. De line-up vond ik dit jaar ook veel beter dan vorig jaar, ook al zal misschien niet iedereen het met me eens zijn.
Bruce Springsteen The Killers Chris Cornell Me First and the Gimme Gimmes Kings Of The Day Placebo Krezip Milow Keane James Morrison Maria Mena Rowwen Heze Kyteman Snow Patrol Anouk Franz Ferdinand Amy Macdonald Novastar The Kooks Mando Diao The Ting Tings Katy Perry The Script The All-American Rejects
Ik kan in ieder geval zeggen dat ik alle bovenstaande artiesten live heb gezien, ook al stond ik bij sommige optredens helemaal vooraan en heb ik bij andere alleen maar langs gelopen. De hoogtepunten voor mij waren toch Maria Mena, The Script en The All-American Rejects. Ik heb daar echt uitgebreid van genoten.
Ook heb ik nog geprobeerd om op Pinkpop een bloggersmeeting te organiseren. Het viel wel tegen toen maar 1 van de 4 mensen kwam opdagen. Snif snif.
Ik vond het jammer dat die allemaal niet konden, maar gelukkig is Niki (Precious-Love) wel komen opdagen en we hebben het gezellig gehad, ze is echt een lief meisje en ik vond het super haar te meeten - ook al duurde het niet zo lang. Ik was er best snel weer vandoor gerend (sorry!) want ik kreeg een smsje van een vriend van me die in de rij stond bij de meet & greet met The All-American Rejects.
Toen ik aankwam bij de rij was die al behoorlijk lang, maar gelukkig stond mijn vriend redelijk vooraan. De mensen die daar werkten vertelden me dat je met zijn tweeën voorrang kreeg in de rij als je een cd van de band kocht. Ik had het er wel voor over dus ik heb meteen voor €10 een cd gekocht. Daarna hebben we nog een uur in de brandende zon staan wachten.
Op een gegeven moment stonden er nog twee mensen in de rij voor ons toen de rij gesloten werd.... Noooooo!
*to be continued*
Na de fantastische ervaring vorig jaar, moest ik dit jaar natuurlijk weer gaan. Ik was een beetje laat met een kaartje kopen, maar ik ging vlak voor sluitingstijd nog de stad in en ik kreeg een kaartje. De dag daarna ging een vriendin van mij ook een 3-dagen-kaartje halen... En toen waren ze uitverkocht! Pfoei, ik heb wel geluk gehad.
Vorig jaar stonden we met 15 vrienden op de camping, maar dit jaar waren we al met zijn 25en. Super gezellig! En ik sliep met Benjamin in een tentje, wat natuurlijk ook super was. De line-up vond ik dit jaar ook veel beter dan vorig jaar, ook al zal misschien niet iedereen het met me eens zijn.
Bruce Springsteen The Killers Chris Cornell Me First and the Gimme Gimmes Kings Of The Day Placebo Krezip Milow Keane James Morrison Maria Mena Rowwen Heze Kyteman Snow Patrol Anouk Franz Ferdinand Amy Macdonald Novastar The Kooks Mando Diao The Ting Tings Katy Perry The Script The All-American Rejects
Ik kan in ieder geval zeggen dat ik alle bovenstaande artiesten live heb gezien, ook al stond ik bij sommige optredens helemaal vooraan en heb ik bij andere alleen maar langs gelopen. De hoogtepunten voor mij waren toch Maria Mena, The Script en The All-American Rejects. Ik heb daar echt uitgebreid van genoten.
Ook heb ik nog geprobeerd om op Pinkpop een bloggersmeeting te organiseren. Het viel wel tegen toen maar 1 van de 4 mensen kwam opdagen. Snif snif.
- Linda (Hungryforlove) smste dat ze niet weg kon van haar vriendengroep
- Dagmar (Silversoul) smste achteraf dat ze niet weg kwam uit de drukte
- John (Sundaydrive) heeft helemaal niks van zich laten horen (?!).
Ik vond het jammer dat die allemaal niet konden, maar gelukkig is Niki (Precious-Love) wel komen opdagen en we hebben het gezellig gehad, ze is echt een lief meisje en ik vond het super haar te meeten - ook al duurde het niet zo lang. Ik was er best snel weer vandoor gerend (sorry!) want ik kreeg een smsje van een vriend van me die in de rij stond bij de meet & greet met The All-American Rejects.
Toen ik aankwam bij de rij was die al behoorlijk lang, maar gelukkig stond mijn vriend redelijk vooraan. De mensen die daar werkten vertelden me dat je met zijn tweeën voorrang kreeg in de rij als je een cd van de band kocht. Ik had het er wel voor over dus ik heb meteen voor €10 een cd gekocht. Daarna hebben we nog een uur in de brandende zon staan wachten.
Op een gegeven moment stonden er nog twee mensen in de rij voor ons toen de rij gesloten werd.... Noooooo!
*to be continued*
Content Management Powered by CuteNews