Shawty had them Apple Bottom jeans, boots with the fur


Wie koopt er nou een luipaard bontjas in het midden van de zomer?

Alleen een echte überpimpin’ pimp zoals ik natuurlijk.

30-07-10 // ask a question // 5 comments


As long as I see the strobe lights I’m dancing all night long

Ik ben de tel kwijt met al die examenfeesten in zo’n korte tijd… En ook heel veel geld trouwens. Kwijt dus. Lichtelijk aangeschoten werd ik weer thuis afgezet door een vriendin na het zoveelste feest. Zijt geprezen, alle vriendinnen die hun rijbewijs al hebben gehaald en me telkens een ritje aanbieden. Ik zwaaide heel dankbaar naar mijn vriendin terwijl ze de straat weer uit reed en toen ze uit het zicht was verdwenen draaide ik me om en liep ik naar de voordeur toe. Ik tastte in de zakken van mijn spijkerbroek naar de huissleutels en realiseerde me al snel dat ik die helemaal niet bij me had.

Een korte flashback naar het begin van de avond, moeders stem galmde door mijn hoofd: “Niet vergeten je sleutels mee te nemen als je gaat!” Oja, oeps. Een blik op mijn horloge vertelde me dat het al voorbij twee uur ’s nachts was, maar ik liet de deurbel toch rinkelen want mijn ouders blijven vaak laat wakker. Stilte. Hoopvol drukte ik nog een keer op de bel, nu wat langer, en er volgde weer en stilte. Ik toverde mijn mobieltje uit mijn zak en draaide het mobiele nummer van mijn beide ouders, maar ik kreeg bij geen van beide gehoor. Fantastisch, ik heb geen flauw idee waar mijn ouders uithangen, ze nemen beide hun mobieltje niet op en natuurlijk ben ik net die ene keer mijn sleutels vergeten. Ik grinnikte in mezelf om de ironie en het geluid galmde spookachtig door de stille nacht.

Op mijn naaldhakken trippelde ik om het huis heen, voorzichtig om geen herrie te maken voor de buren. Ik probeerde alle vijf de deuren van ons huis, maar tot mijn grote teleurstelling waren ze vergrendeld. De enige overgebleven opties waren de twee deuren op de eerste etage, die beide op een balkon uitkwamen. Het balkon van mijn ouders hun slaapkamer was makkelijk te bereiken als ik een ladder had… Een lichtpeertje verscheen met een helder pling-geluid boven mijn hoofd. In onze terras/zitkuil had ik laatst nog een enorme houten ladder zien liggen.

Met veel pijn en moeite tilde ik de ladder een meter omhoog uit de zitkuil en vervolgens nog een klein trappetje op naar het balkon van mijn ouders. Inmiddels maakte ik me al niet meer druk om de geluidsoverlast die ik veroorzaakte, het is nou eenmaal onmogelijk om géén herrie te maken als je op je hoogste naaldhakken een tien ton wegend object over de terrastegels probeert te slepen en vervolgens nog tegen een balkon aan moet zetten ook nog.

Nadat ik dubbel had gecheckt of de ladder stevig stond (ik zag de krantenkoppen al voor me: “Tienermeisje omgekomen bij poging tot inbraak in eigen huis”) beklom ik het balkon. Op hoop van zegen trok ik de klink omlaag en… De deur was op slot. Met gebogen schouders draaide ik me om, dat word dan maar een avondje op de houten vloer van onze boomhut slapen bedacht ik me, maar terwijl ik me omdraaide zag ik in mijn ooghoek het wentelraam van de badkamer dat op een kiertje stond. Jackpot!

Vol nieuwe goede moed schopte ik mijn pumps uit en klom ik op de railing van het balkon. De meest logische stap zou zijn geweest om op de dakgoot te klimmen, maar die vond ik er niet al te betrouwbaar uitzien. En bovendien had ik blote voeten. Ik weet niet of je wel eens een dakgoot van dichtbij hebt bekeken? Eww, gross! Gelukkig was het badkamerraam niet ver weg, dus ik ging op mijn tenen staan en maakte een klein sprongetje tot ik het kozijn van het raam beet had. Vervolgens trok ik mezelf op aan het kozijn totdat ik op het schuine dak zat en van daaruit kon ik makkelijk het raam verder open kantelen en mezelf naar binnen laten zakken.

Het vereiste nogal wat spierkracht van een slapjanus zoals ik, maar uiteindelijk maakte ik een zachte landing op het aanrechtblad van de badkamer. Toen ik weer met beide voeten binnen in mijn huis stond haalde ik opgelucht adem en daarna kroop ik lekker mijn warme bedje in met de geruststelling dat als het niks mag worden met mijn leven, ik altijd nog carrière kan maken in de criminele branche.

De volgende ochtend vroeg stond mijn moeder naast mijn bed met grote ogen van paniek. “Er staat een ladder tegen ons balkon aan!” Ik lachte. “Ja, dat was ik. Lang verhaal…”

23-07-10 // ask a question // 18 comments


Let’s have some fun this beat is sick, I wanna take a ride

bron: theriverrooms.com

Wanneer de naam Lady Gaga valt, denken de meeste mensen aan een bepaalde blondine die zichzelf binnen een paar maanden tot A-list sterrenstatus heeft verheven. Maar mijn gedachte gaan in de eerste plaats niet uit naar de zangeres, want ik denk eerst aan mijn overgrootmoeder die ik al mijn hele leven lang ken als Oma Gaga. Ze heet niet echt zo maar het is een nickname, net zoals Stefani Joanne Angelina Germanotta verscholen gaat onder dezelfde naam. Nogal bizar dat ik mijn gerimpelde omie associeer met een futuristische hermafrodiet die overal rondbazuint dat ze graag ritjes neemt op een disco stick, maar het is nou eenmaal niet anders.

Kort nadat mijn zus terug was gekomen uit Milaan en ik uit Calella ontvingen we al slecht nieuws. Mijn overgrootmoeder, de echte Lady Gaga in mijn ogen, is overleden. Ze was geen kasplantje zoals veel mensen die haar leeftijd hebben bereikt, in tegendeel, ze had nog overal een mening over en kon ons allemaal aan het lachen maken. Tegen het einde aan denk ik dat ze niet meer wilde, ik begrijp ook wel waarom, het lijkt me ontzettend lastig om iedereen die je liefhebt één voor één te zien doodgaan. Maar ze heeft de leeftijd van 104 gehaald en dat kunnen ook niet veel mensen zeggen. Ik hoop dat ze haar rust zal vinden.

20-07-10 // ask a question // 11 comments


Sunkissed skin, so hot we’ll melt your popsicle

Even snel een berichtje van mijn mobiel, want ik had geen tijd om nog op de pc te schrijven. Ik zit nu in de bus op weg naar Spanje en daar blijf ik nog van zon, zee en strand genieten de komende tien dagen. Ciao!

09-07-10 // ask a question // 22 comments


Let’s rejoice in the beautiful game and together at the end

We zitten in de finale! Hup holland hup! Ongelofelijk. Stiekem hoop ik dat we in de finale tegenover Spanje komen te staan want dan kan ik op vakantie alle Spanjaarden uitlachen als we de vloer met ze aanvegen. Want we gaan wel winnen uiteraard.

06-07-10 // ask a question // 17 comments


That airplanes in the night sky are like shooting stars

Nadat mijn vriendinnen en ik lange discussies hadden gehad over wie een plekje op de gastenlijst verdiende, die al een beetje uit de hand was gelopen met meer dan honderd mensen, en nadat we alles hadden geregeld van de versterker tot en met de biertap was het dan eindelijk tijd voor ons examenfeest.

Het weer was prachtig, misschien een beetje té, maar ik vind dat je gewoon niet moet zagen als het voor de verandering eens een keertje warm is in Nederland. Het was wel een uitdaging om de grote hoeveelheid drank gekoeld te houden, want het paste natuurlijk niet allemaal in de koelkasten. Uiteindelijk hebben we de badkuip gevuld met koud water en de flessen daarin gegooid. Soms moet je creatief zijn.

Gelukkig hadden we in de uitnodigingen gezet dat de dresscode cocktail was. Als je dan toch doodgaat van de hitte, kan je het net zo goed met stijl doen gekleed in een zwierig zomerjurkje. Door het tropische weer werden ook een heleboel gasten lekgeprikt door muggen, waar ik overigens geen last van had want ik word om de een of andere vage reden nooit gestoken. Tja, ik ben geen lekker ding.

Laat op de avond kwamen nog een paar onbekenden van een ander feest partycrashen omdat het “zo gezellig klonk” vanaf de straat. De gezelligheid duurde ook nog lang voort. Wanneer je met een twintigtal mensen langzaam de lucht lichter ziet kleuren en je samen danst op het gazon tot zeven uur in de ochtend, dan weet je dat het een geslaagd feest was.

04-07-10 // ask a question // 15 comments


In the dark, nothing I can say, a total eclipse of the heart


bron: Fanpop.com

Een vriendin van me had al weken van tevoren gereserveerd voor de première van Eclipse, zodat we allemaal verzekerd waren van een plekje in de bioscoop. De eerste Twilight film hadden we twee jaar geleden samen gezien en sindsdien is het een soort traditie geworden dat we met zijn allen de films bezoeken. Sinds die overdreven Twilight gekte in Amerika ben ik een beetje afgeknapt op het hele gebeuren. Zodra iets een enorme hype is en iedereen er lyrisch over doet, werkt dat voor mij juist averechts en word ik kritisch. Het is leuk ja, maar zo geweldig is het toch ook weer niet dat ze alle MTV Movie Awards in de wacht moeten slepen en iedereen er hysterisch over doet? De boeken zijn erg herhaaldelijk, het is geen sterke verhaallijn en sinds wanneer glinsteren vampieren als diamantjes in het zonlicht?!

Ondanks die details geniet ik wel van de films en wil ik ze allemaal ook een keer gezien hebben. Ik heb me over het slechte acteerwerk van Kristen Stewart heen gezet, ik probeerde me ook niet te ergeren aan het feit dat Kristen constant haar mond semi-dramatisch heeft open hangen (ben ik de enige wie dit is opgevallen?) maar concentreerde me in plaats daarvan op al het mannelijk schoon. “Doesn’t he own a shirt?” vroeg Edward in de film nog aan Jacob, en inderdaad, er komen ook in Eclipse weer opvallend veel ontblote gespierde bovenlijven voor. Ook geen straf om naar te kijken. Gaat dat zien!

02-07-10 // ask a question // 15 comments


I see everybody around, but it feels like we’re in private

Iets meer dan een week geleden was ons gala. Omdat we allemaal erg druk bezig waren geweest met de eindexamens hebben we redelijk last-minute alles nog moeten regelen van vervoer tot en met de jurk en kappersafspraak. Gelukkig is het allemaal gegaan zoals we wilden.

Een week van tevoren gingen we op jurkenjacht over de grens in Duitsland bij de Peek & Cloppenburg, op advies van onze medescholieren die wel al een jurk hadden gescoord. Het assortiment was zo uitgebreid, aan het begin was ik een beetje overdonderd. “Waar moeten we in hemelsnaam beginnen?” Ik had twee eisen voor mijn jurk: hij moest lang zijn (ik ben ouderwets van mening dat dat hoort bij een gala) en niet zwart (want onorigineel). Uiteindelijk viel ik voor een royal blue jurk met zilveren en gouden glimmertjes op de tailleband.

Met vier jongens en vier meiden hadden we een Hummer limousine gehuurd om ons naar het gala te brengen. Onze pimpbak was alles wat je ervan kon verwachten: paarse bekleding, glitters in het plafond, grote lounge bank, mini bar, harde partymuziek… Inclusief chauffeur met bakkebaarden en champagne die rijkelijk vloeide.

Aangekomen bij het gala voelden we ons voor even echte celebs. Er stond een grote menigte achter de dranghekken en iedereen probeerde zonder succes bij onze auto naar binnen te turen. Verscholen achter de getinte ramen en met het volume van de muziek helemaal opengedraaid was het super relaxed, maar ik voelde me ietwat opgelaten eenmaal op de rode loper met alle ogen op ons gericht en met een dikke cameralens in mijn gezicht geduwd. Misschien ben ik niet zo gemaakt voor het sterren bestaan, maar toch heb ik wel genoten van mijn one minute of fame.

20-06-10 // ask a question // 31 comments


But I never told you what I should have said, no I never

Oh en trouwens… Ik ben geslaagd!

18-06-10 // ask a question // 20 comments


Stop callin’, stop callin’, I don’t wanna think anymore

Ik had met mezelf een afspraak gemaakt: zodra mijn oude telefoon kapot was, mocht ik een nieuwe kopen. Zoals dat gaat met de meeste afspraken die ik met mezelf maak, heb ik een beetje vals gespeeld. Het waren geen rigoureuze maatregelen, maar ik heb mijn mobieltje minstens honderd keer per-ongeluk/expres/per-ongeluk-expres op de grond laten vallen… En toch heeft hij het drie jaar volgehouden. Op een noodlottige dag wilde ik een foto maken en tot mijn grote verbazing kreeg ik niet te zien waar ik mijn camera op had gericht, maar zag ik alleen maar paarse en groene vlekken op het beeldscherm. “Yes, mijn telefoon is kapot!” schreeuwde ik van geluk.

Die zelfde dag nog heb ik via internet een nieuwe besteld.


17-06-10 // ask a question // 10 comments


« Oudere blogs