Hey now you’re an all star, get your game on, go play
Vandaag heb ik een paar zwarte Chuckies ontvangen van mijn oma en tante uit Miami. Alleen ze zijn nog zo… wit. Ik denk dat ik er maar eens mee in de modder moet gaan springen ofzo, want ze zien er compleet misplaatst uit tussen hun soortgenoten.
07-02-10 // ask a question // 10 comments
Wish it would snow tonight, you’d pull me in avoid a fight
05-02-10 // ask a question // 15 comments
And I know ugliness, now show me something pretty
Het was me een winterse week. Het begon al donderdag toen ik met een enorme spectaculaire sliding over de straat gleed, een beetje zoals die knaapjes in The Fast and the Furious Tokio Drift, alleen dan aanzienlijk minder cool want ik zat op de fiets en niet in een Lamborghini. Ondanks dat krabbelde ik weer overeind en begaf me opnieuw op de ijsbaan waar het asfalt zich onder verscholen hield.
De leraar was al bezig Macbeth te lezen toen ik de Engelse les kwam binnenvallen. Nonchalant en met een enorme verdachte watervlek op mijn rechter bovenbeen liep ik naar mijn plek. “Gevallen?” vroeg het meisje dat achter me zit, zonder dat ik nog maar een woord had gezegd. Ik knikte bevestigend. Zij lachte. “Ja, ik ook.”
Vrijdagavond (of zaterdagochtend?) rond vier uur fietste ik met mijn vriend naar mijn huis na een geslaagde surprise party, en meteen belandden we in een sneeuwstorm buiten. Na een lange fietstocht thuis aangekomen wierp ik een blik in het glas van onze voordeur en zag ik mijn eigen weerspiegeling. Het was geen gezicht. Ik was net een sneeuwpopje, er zat een laag van vijf centimeter sneeuw over me heen van top tot teen. Benjamin en ik hebben elkaar een paar minuten lopen afkloppen zodat we sneeuwvrij naar binnen konden, en daarna zijn we meteen onder de warme dekens gekropen. Mijn laarsjes die ik onder de verwarming had gezet waren de volgende ochtend omringd door een plasje water.
De volgende avond lag ik met een paar vrienden in de achtertuin van een vriendin sneeuwengeltjes te maken. Op de een of andere manier liep het uit op een sneeuwballengevecht alleen was ik zo stom geweest om mijn handschoenen binnen te laten liggen. Met bevroren vingers gooide ik toch nog een paar voltreffers, wat me niet in dank werd afgenomen. Tot drie keer toe werd ik gevloerd door een vriend van me en belandde ik met mijn snufferd in de sneeuw. Maar ik kon alleen maar lachen.
Ik wil wel vaker zo’n winter.
03-02-10 // ask a question // 8 comments
What are we waiting for, so give me something to believe
Ik maak even van de gelegenheid gebruik om mijn nieuwe Zara sandalen, layered ketting en trui te showen.
Benjamin vind mijn nieuwe trui verschrikkelijk. Hij zegt dat het lijkt op een oma trui en snapt niet waarom hij zo’n hoge schouders heeft. “Dan lijkt het net alsof ik spierballen heb,” zeg ik dan. Ik probeer het niet eens meer uit te leggen, de combinatie mode en mannen is nou eenmaal in strijd met de wetten der natuur. Balmain, wie is dat?
29-01-10 // ask a question // 25 comments
When you look me in the eyes I catch a glimpse of heaven
Vandaag heb ik een varkensoog ontleed. Klinkt dat niet ontzettend hardcore?
Het was het eerste lesuur en ik voelde me nogal brak omdat ik de nacht daarvoor nauwelijks had geslapen. Ik ging ervan uit dat we een gewone les zouden hebben die meestal bestaat uit een een half uurtje uitleg van onze chagrijnige lerares en wat huiswerk maken. Maar toen ik het biologielokaal binnenkwam lagen daar een stuk of vijftien varkens- en schapenogen me aan te staren. Lichtelijk overdonderd koos ik een oog uit dat er niet al te ranzig uitzag en pakte ik een scalpel en een schaar. Dat riep toch wel wat vraagtekens op, was het de bedoeling dat we in het oog gingen kníppen?
Op ons blaadje met uitleg stond een smakelijk werkplan. Stap 1: we moesten eerst het vet rondom het oog wegsnijden. Twijfelachtig hield ik de schaar en de scalpel vast alsof het een mes en vork waren. We hadden geen handschoenen gekregen, wat me eigenlijk niet zo verbaasde. Twee keer eerder hadden we een varkenshart ontleed en toen moesten we ook met onze blote handen werken, als argument voerde de lerares dat het net is “alsof je een hamlapje bent aan het snijden”. Een varkenshart is tot daaraan toe, maar een varkensoog?
Na lang twijfelen besloot ik hem toch maar met mijn handen vast te pakken, want anders glibberde het oog er steeds vandoor wanneer ik probeerde te snijden. Op naar stap 2: snijd een vierkant van een halve vierkante centimeter in de achterkant van het oog. Vriendin E en ik probeerde héél voorzichtig te snijden, omdat de lerares ons had gewaarschuwd dat anders het oog lek kon raken. En daar hadden we niet zo’n zin in. Voorzichtig snijden werkte echter niet, dus ik begon ruw te zagen totdat er op een gegeven moment geel spul uit het oog suisde. Ik schreeuwde in paniek dat het oog lek was, maar blijkbaar was het juist de bedoeling zo. Gelukkig. Daarna knipten we iets uit het oogwit wat in de verste verte nog niet op een vierkant leek.
Stap 3: kijk door het oog heen. Ik zwaaide met mijn hand voor het oog terwijl mijn vriendin er doorheen keek. Check. Stap 4: maak een snee van de ene kant van het oog naar de andere, keer het oog binnenste buiten en haal de lens eruit. Dat was het echt gore werk. Toen we het oog helemaal open hadden gesneden en binnenste buiten keerden zagen we dat hij zwart was van binnen, en er kwam een doorzichtig goedje dat leek op snot eruit gevloeid samen met een berg zwart ranzig spul.
Ik zal het jullie voor de zekerheid nog een keer zeggen: don’t try this at home people.
27-01-10 // ask a question // 14 comments
Been far away for far too long, I keep dreaming you’ll be
En als we het dan toch over hem hebben. Slechts nieuws: mijn vriend is deze week verhuisd. Naar een of ander boerengehucht dat bestaat uit twee straten en een handjevol stinkende weilanden. Ugggh.
De situatie eerst was ideaal, maar dat weet je pas echt te waarderen wanneer het niet meer zo is natuurlijk. Hij woonde in een herenhuis dat praktisch in het centrum van de stad lag, een luttele vijftien minuten fietsen bij mij vandaan. Voor het uitgaan spraken we altijd met de groep af om bij hem thuis in te drinken. De fiets werd voor de deur geparkeerd en dan wandelden we zo de stad in. Zijn vader was de eigenaar van een boekenwinkel in het centrum – waar ik overigens nog mijn heilige Twilight boxed set met 40% korting heb gekocht – dus de ligging was perfect.
Maar je weet hoe dat gaat, de boekenwinkel is verkocht, zijn ouders hebben een nieuw huis gekocht op het platteland en nu moet ik een ellendig stuk fietsen door een of ander beangstigend bos. Wat ik ’s avonds wel kan vergeten, want het is zo’n godvergeten plaats dat ze er niet eens lantaarnpalen hebben. Tja. Ter compensatie hebben zijn ouders wel een scooter voor hem gekocht, dus zodra een tweede helm is aangeschaft word ik leuk rondgechauffeurd.
Maar toch. Ik mis zijn oude zolderkamer, zijn kat lijkt gestrest en ik weet ook dat hij het zelf minder leuk vindt. Het heeft wel zijn positieve punten natuurlijk, het nieuwe huis is erg knus, heeft een grotere tuin met een schattig zomerhuisje en niet meer die herrie als ik ’s avonds in slaap probeer te vallen. Uiteindelijk moet ik maar gewoon dankbaar zijn dat hij niet nóg verder weg is gaan wonen.
24-01-10 // ask a question // 17 comments
Love rain down on me, can you turn my black roses red?
Al de derde keer dat ik rozen mocht ontvangen van mijn lief, maar het zal me nooit gaan vervelen. Van kinds af aan heb ik een “ding” gehad met rozen, het zijn zo’n simpele en elegante bloemen.
Maar als de dagen verstrijken kleurt het diepe rood langzaam donker en moet je toekijken hoe de roos blaadje voor blaadje uiteenvalt. Onontkoombaar.
23-01-10 // ask a question // 14 comments
I don’t have to try to make you realize anything I wanna
Heb jij je ook altijd afgevraagd wat er gebeurt wanneer je vijf negerzoenen, een cd en een koffiemelkpakje samen in een magnetron doet? Ik kan je vertellen dat het er best aardig uitziet, de magnetron kleurde felroze, groen, blauw en paars, toen ging er iets knetteren, vervolgens ontploften de negerzoenen en vloog het koffiemelkpakje in brand. Het nut van dit natuurkundig experiment is mij ook ontgaan, maar desalniettemin was het wel een van de leerzaamste momenten in mijn schoolcarrière. De magnetron is blijkbaar goed voor meer dingen dan enkel kliekjes opwarmen.
Voordat jullie kraaiend van plezier eigenhandig aan het experimenteren slaan, zal ik er toch een nadrukkelijke don’t try this at home aan toevoegen.
20-01-10 // ask a question // 10 comments
Like when I’m with you, you’re like a dream come true
Wat te doen als het hartje winter is en je alleen nog maar kan denken aan een warm zonnig strand?
Ik vond wat korte opnames van onze vakantie in Malgrat de Mar vorig jaar, dus om weer een beetje in de zomerstemming te komen heb ik er een filmpje van gemaakt. Wat een heerlijke vakantie was dat zeg. We zaten in een relaxed hotel aan het strand, zijn lekker uit gegaan, een dagje wezen shoppen in Barcelona en ik was samen met mijn vriendinnen én mijn vriend!
Oh, wat wou ik graag dat het weer zomer was.
14-01-10 // ask a question // 26 comments
So, so what I’m still a rockstar, I got my rock moves
De kou kroop dwars door mijn dunne truitje heen, het was stil in huis en voor de eerste keer deze winter irriteerde ik me aan dat wonderschone wit. De date van vanavond was mooi in het water – of beter gezegd, in de sneeuw – gevallen, wat betekende dat ik de zaterdagavond door moest brengen met mij, mezelf en ik.
De deur van mijn slaapkamer duwde ik dicht, mijn iPod sloot ik aan op de stereo en ik draaide het volume open. Hier en daar raapte ik wat rondslingerende kleren van de grond, een activiteit die het best als semi-opruimen kan worden omschreven. Zachtjes begon ik mee te neuriën met de muziek en hupste ik van het ene op het andere been.
Langzaamaan begon het steeds meer de vorm van dansen aan te nemen totdat ik op een gegeven moment vol overgave de wildste moves uit de kast haalde en luidkeels met de muziek meeblèrde. Mijn borstel bewees me een grote dienst als microfoon, mijn wollen sjaal had ik als een boa omgeslagen en ik trok gekke bekken naar mijn spiegelbeeld. Voor even waande ik me een rockstar en gooide alle remmen los. Gelukkig was het niet een van die beschamende scenes zoals in de films waarbij iemand plotseling binnen komt gestormd terwijl jij net als een gek staat rond te springen.
Totaal buiten adem viel ik op bed neer. Lachend.
Geloof het of niet, maar met jezelf kan je ook behoorlijke lol hebben.
09-01-10 // ask a question // 24 comments
« Previous Entries Volgende pagina »