To yourself to check it out, can’t you feel a brand new day

Het is dan eindelijk zover, morgen (of eigenlijk vandaag want het klokje rechtsonder geeft de tijd 1:41 aan) begint mijn introductieweek van de universiteit! Ik mag mezelf al bijna een echte student noemen! Meer over mijn studiekeuze, stadskeuze en alle andere interessante perikelen volgt later, want nu is het toch echt tijd om te gaan slapen. Het klokje zegt namelijk inmiddels dat het 1:43 is en dat betekent dat ik over vier uur al moet opstaan. Een toepasselijker begin van je studententijd kan je je toch niet wensen.

16-08-10 // ask a question // 24 comments


Wanna taste my kisses in the night then jump for my love



Heerlijk vind ik ze, die jumpsuits, volgens mij is dat kledingstuk ontworpen speciaal voor luie mensen zoals ik. Vooral ideaal voor aan het strand, want je trekt hem heel makkelijk even over je bikini aan en dan ben je zo weer gekleed om door het stadje te wandelen. Dit exemplaar heb ik gescoord bij de New Look in Liège, waar het tasje overigens ook vandaan komt.

Het ceintuur met het paardje zag ik gisteren in de winkel hangen, en ik vond hem zó schattig dat ik hem gewoonweg niet kon laten liggen. De bruine leren sandaaltjes daarentegen heb ik al een eeuwigheid geleden gekocht bij de Aldo in San Fransisco, maar desondanks waren het de enige schoenen die ik droeg op vakantie omdat ze zo ontzettend comfy zitten.

Wat is het trouwens lang geleden dat ik outfit shots heb gepost, hè? Het leek me wel een goed idee om dat onderdeel weer nieuw leven in te blazen.

11-08-10 // ask a question // 22 comments


If you feel discouraged, that there’s a lack of color here

Iedereen heeft zo’n periode. En nee, ik heb het hier niet over de maandelijkse periode waarin we ons allemaal even wat minder voelen en wat meer chocolade eten, maar ik doel op een periode waarin je bijvoorbeeld alleen nog maar luistert naar de liedjes van die ene fantastische band of waarin je alle Twilight boeken in één ruk uitleest. Of wanneer je alle seizoenen van Friends in een week tijd bekijkt. We hebben allemaal van die opvliegingen, die vaak net zo snel komen als gaan.

Toen ik in de brugklas zat had ik ook zo’n periode. Ik weet niet meer wat mij destijds bezielde, maar om de één of andere reden was ik gek op roze, lipgloss en nagellak. Mijn tuttige periode is niet helemaal zonder gevolgen voorbij gegaan, zo ben ik vandaag de dag nog steeds bezig de laatste roze restanten mijn kamer uit te werken en heb ik sindsdien een heuse fobie voor die kleur ontwikkeld. Ook heb ik al vijf jaar geen nagellak of lipgloss meer gekocht, omdat ik van beiden reeds een enorme collectie heb in een breed variërend scala aan kleuren.

Maar vandaag had ik weer een excuus om nagellak te kopen voor het eerst in vijf jaar, want deze hippe kleurtjes had ik nog niet ;)

08-08-10 // ask a question // 20 comments


Tired of using technology, I need you right in front of me


Voor mijn slagen kreeg ik van mijn ouders, naast mijn vakantie en een extra zakcentje, ook nog een nieuwe laptop cadeau. Eerst wilde ik een Vivienne Tam of een Macbook kopen, louter en alleen vanwege het mooie design, maar toen kwam ik deze laptop tegen die in het bezit is van een kleurrijk design én fantastische specificaties.


Omdat het design van mijn laptop is ontworpen door het wereldberoemde nagellakmerk OPI, wordt er reclame gemaakt met de slogan match your nails to your emails. Natuurlijk moet ik nu meteen naar de winkel rennen om een flesje OPI nagellak te kopen in de kleur “I’m Not Really a Waitress“. Want och en wee, het zal toch maar gebeuren dat mijn kleur nagellak niet matcht bij mijn laptop…

05-08-10 // ask a question // 13 comments


It’s just textbook stuff, it’s in the ABC of growing up

Een hele originele tag die Carmen heeft bedacht, de opdracht was om een alfabet te maken dat bestaat uit dingen die met jou te maken hebben. Hieronder volgt het grote ABCaithlin.

Aruba daar is mijn moeder nu naartoe voor de begrafenis van twee mensen die ik goed kende.
Benjamin de gelukkige die zich al bijna twee jaar mijn vriend mag noemen.
Calella ik moet nog steeds vertellen over mijn vakantie daar. Zodra ik de foto’s heb!
Diploma die heb ik sinds kort op zak.
Electropop je hoort het steeds vaker en ook ik begin het steeds meer te waarderen.
Feesten zeker als er gedanst kan worden, ben ik van de partij.
Girly omdat ik typische meiden dingen meestal wel leuk vind.
Humor misschien heb ik dat niet echt, maarja, als ik het maar grappig vind.
Inception die film heb ik afgelopen weekend in de bioscoop gezien. Aanrader.
Jongste dat ben ik nu nog wel, maar over veertien dagen kan ik mezelf eindelijk 18 noemen.
Konijnen nogal tragisch dat ik allergisch ben voor mijn eigen huisdieren.
Live laugh love misschien ga ik nog een keer een tattoo laten zetten met die woorden.
Muziek geen verdere uitleg vereist, denk ik zo.
Nachtzwemmen of het nou in een zwembad is of in de zee, ik vind het heerlijk.
Online winkelen een geweldige uitvinding, maar wel heel slecht voor mijn portemonnee.
Pinguins gewoon omdat het extreem coole beesten zijn.
Q-music de radiozender die nu opstaat en waar ik meestal wel naar luister eigenlijk.
Rotzooi daar kan ik heel slecht tegen, al helemaal als het spullen van andere mensen zijn.
Spacecake deze week voor het eerst gegeten. Aparte ervaring met vooral veel gegiechel.
Turquoise mijn favoriete kleur.
Ukelele ik wil zo’n schattig instrumentje bezitten en het daarna ook leren bespelen.
Veronicas omdat die Australische tweelingzussen heel hard rocken.
Winterdipje meer mensen hebben er last van, maar ik merk het altijd heel erg.
Xoxo toen ik twaalf jaar was ondertekende ik al mijn mailtjes en brieven daarmee.
Yoga heb ik een paar weken “serieus” beoefend.
Zonsondergangen konden ze maar eeuwig duren.

04-08-10 // ask a question // 8 comments


Shawty had them Apple Bottom jeans, boots with the fur


Wie koopt er nou een luipaard bontjas in het midden van de zomer?

Alleen een echte überpimpin’ pimp zoals ik natuurlijk.

30-07-10 // ask a question // 13 comments


As long as I see the strobe lights I’m dancing all night long

Ik ben de tel kwijt met al die examenfeesten in zo’n korte tijd… En ook heel veel geld trouwens. Kwijt dus. Lichtelijk aangeschoten werd ik weer thuis afgezet door een vriendin na het zoveelste feest. Zijt geprezen, alle vriendinnen die hun rijbewijs al hebben gehaald en me telkens een ritje aanbieden. Ik zwaaide heel dankbaar naar mijn vriendin terwijl ze de straat weer uit reed en toen ze uit het zicht was verdwenen draaide ik me om en liep ik naar de voordeur toe. Ik tastte in de zakken van mijn spijkerbroek naar de huissleutels en realiseerde me al snel dat ik die helemaal niet bij me had.

Een korte flashback naar het begin van de avond, moeders stem galmde door mijn hoofd: “Niet vergeten je sleutels mee te nemen als je gaat!” Oja, oeps. Een blik op mijn horloge vertelde me dat het al voorbij twee uur ’s nachts was, maar ik liet de deurbel toch rinkelen want mijn ouders blijven vaak laat wakker. Stilte. Hoopvol drukte ik nog een keer op de bel, nu wat langer, en er volgde weer en stilte. Ik toverde mijn mobieltje uit mijn zak en draaide het mobiele nummer van mijn beide ouders, maar ik kreeg bij geen van beide gehoor. Fantastisch, ik heb geen flauw idee waar mijn ouders uithangen, ze nemen beide hun mobieltje niet op en natuurlijk ben ik net die ene keer mijn sleutels vergeten. Ik grinnikte in mezelf om de ironie en het geluid galmde spookachtig door de stille nacht.

Op mijn naaldhakken trippelde ik om het huis heen, voorzichtig om geen herrie te maken voor de buren. Ik probeerde alle vijf de deuren van ons huis, maar tot mijn grote teleurstelling waren ze vergrendeld. De enige overgebleven opties waren de twee deuren op de eerste etage, die beide op een balkon uitkwamen. Het balkon van mijn ouders hun slaapkamer was makkelijk te bereiken als ik een ladder had… Een lichtpeertje verscheen met een helder pling-geluid boven mijn hoofd. In onze terras/zitkuil had ik laatst nog een enorme houten ladder zien liggen.

Met veel pijn en moeite tilde ik de ladder een meter omhoog uit de zitkuil en vervolgens nog een klein trappetje op naar het balkon van mijn ouders. Inmiddels maakte ik me al niet meer druk om de geluidsoverlast die ik veroorzaakte, het is nou eenmaal onmogelijk om géén herrie te maken als je op je hoogste naaldhakken een tien ton wegend object over de terrastegels probeert te slepen en vervolgens nog tegen een balkon aan moet zetten ook nog.

Nadat ik dubbel had gecheckt of de ladder stevig stond (ik zag de krantenkoppen al voor me: “Tienermeisje omgekomen bij poging tot inbraak in eigen huis”) beklom ik het balkon. Op hoop van zegen trok ik de klink omlaag en… De deur was op slot. Met gebogen schouders draaide ik me om, dat word dan maar een avondje op de houten vloer van onze boomhut slapen bedacht ik me, maar terwijl ik me omdraaide zag ik in mijn ooghoek het wentelraam van de badkamer dat op een kiertje stond. Jackpot!

Vol nieuwe goede moed schopte ik mijn pumps uit en klom ik op de railing van het balkon. De meest logische stap zou zijn geweest om op de dakgoot te klimmen, maar die vond ik er niet al te betrouwbaar uitzien. En bovendien had ik blote voeten. Ik weet niet of je wel eens een dakgoot van dichtbij hebt bekeken? Eww, gross! Gelukkig was het badkamerraam niet ver weg, dus ik ging op mijn tenen staan en maakte een klein sprongetje tot ik het kozijn van het raam beet had. Vervolgens trok ik mezelf op aan het kozijn totdat ik op het schuine dak zat en van daaruit kon ik makkelijk het raam verder open kantelen en mezelf naar binnen laten zakken.

Het vereiste nogal wat spierkracht van een slapjanus zoals ik, maar uiteindelijk maakte ik een zachte landing op het aanrechtblad van de badkamer. Toen ik weer met beide voeten binnen in mijn huis stond haalde ik opgelucht adem en daarna kroop ik lekker mijn warme bedje in met de geruststelling dat als het niks mag worden met mijn leven, ik altijd nog carrière kan maken in de criminele branche.

De volgende ochtend vroeg stond mijn moeder naast mijn bed met grote ogen van paniek. “Er staat een ladder tegen ons balkon aan!” Ik lachte. “Ja, dat was ik. Lang verhaal…”

23-07-10 // ask a question // 18 comments


Let’s have some fun this beat is sick, I wanna take a ride

bron: theriverrooms.com

Wanneer de naam Lady Gaga valt, denken de meeste mensen aan een bepaalde blondine die zichzelf binnen een paar maanden tot A-list sterrenstatus heeft verheven. Maar mijn gedachte gaan in de eerste plaats niet uit naar de zangeres, want ik denk eerst aan mijn overgrootmoeder die ik al mijn hele leven lang ken als Oma Gaga. Ze heet niet echt zo maar het is een nickname, net zoals Stefani Joanne Angelina Germanotta verscholen gaat onder dezelfde naam. Nogal bizar dat ik mijn gerimpelde omie associeer met een futuristische hermafrodiet die overal rondbazuint dat ze graag ritjes neemt op een disco stick, maar het is nou eenmaal niet anders.

Kort nadat mijn zus terug was gekomen uit Milaan en ik uit Calella ontvingen we al slecht nieuws. Mijn overgrootmoeder, de echte Lady Gaga in mijn ogen, is overleden. Ze was geen kasplantje zoals veel mensen die haar leeftijd hebben bereikt, in tegendeel, ze had nog overal een mening over en kon ons allemaal aan het lachen maken. Tegen het einde aan denk ik dat ze niet meer wilde, ik begrijp ook wel waarom, het lijkt me ontzettend lastig om iedereen die je liefhebt één voor één te zien doodgaan. Maar ze heeft de leeftijd van 104 gehaald en dat kunnen ook niet veel mensen zeggen. Ik hoop dat ze haar rust zal vinden.

20-07-10 // ask a question // 11 comments


Sunkissed skin, so hot we’ll melt your popsicle

Even snel een berichtje van mijn mobiel, want ik had geen tijd om nog op de pc te schrijven. Ik zit nu in de bus op weg naar Spanje en daar blijf ik nog van zon, zee en strand genieten de komende tien dagen. Ciao!

09-07-10 // ask a question // 22 comments


Let’s rejoice in the beautiful game and together at the end

We zitten in de finale! Hup holland hup! Ongelofelijk. Stiekem hoop ik dat we in de finale tegenover Spanje komen te staan want dan kan ik op vakantie alle Spanjaarden uitlachen als we de vloer met ze aanvegen. Want we gaan wel winnen uiteraard.

06-07-10 // ask a question // 17 comments


« Oudere blogs